فراچنگ

فراچنگ. [ ف َ چ َ ] ( ق مرکب ) در چنگ. ( آنندراج ). رجوع به فرا چنگ آوردن شود.

به چنگ، میان دست.
* فراچنگ آوردن: (مصدر متعدی ) [قدیمی] به چنگ آوردن.

درچنگ، میان دست
در چنگ

💡 به سوی کاروان کردند آهنگ که تا آرند یوسف را فراچنگ

💡 ستور پادشاهی تا بود لنگ به دشواری مراد آید فراچنگ

💡 نه دست که گر خود آید آرم دامان وصال او فراچنگ