فدایی

فدایی. [ ف ِ / ف َ ] ( ص نسبی ) رجوع به فدائی شود.

( ~. ) [ ع - فا. ] (ص نسب. ) کسی که جان خود را برای کسی یا هدفی بدهد.

۱. ویژگی آن که حاضر است جان خود را در راه کسی یا رسیدن به هدفی از دست بدهد.
۲. [مجاز] بسیارارادتمند و دوستدار، مخلص.
۳. [قدیمی، مجاز] عیار.

( صفت ) ۱ - کسی که خود را سربهای دیگری کند فدوی قربانی ۲ - عاشق ۳ - داوطلب ۴ - دزد غارتگر.

کسی که جان خود را برای کسی یا هدفی بدهد.

💡 وی برادر حمید اشرف رهبر کشته شدهٔ سازمان چریک های فدایی خلق ایران است.

💡 بنای این بقعه در خیابان فداییان اسلام، سه راه ورامین قرار دارد. تصور می‌رود این بنا در قرن یازدهم هجری احداث شده باشد.

💡 ما خود ترا فدایی و ما خود ترا، جزا سبحان من جزا که ز وی این جزا رسید

💡 معنی آیت آنست که هیچ تن را باز نفروشند که از آن بدلی ستانند یا فدایی پذیرند.

💡 خواست شود فدایی کوی پدر، به کربلا تا که به عرصه ی جزا، برکف خود سر آورد