لغت نامه دهخدا
فاخته مهر. [ ت َ / ت ِ م ِ ] ( ص مرکب ) کسی که مانند فاخته بی مهر باشد:
تا فاخته مهری تو و طاووس کرشمه
عشق تو چو باز است و دل من چو کبوتر.امیرمعزی.رجوع به فاخته شود.
فاخته مهر. [ ت َ / ت ِ م ِ ] ( ص مرکب ) کسی که مانند فاخته بی مهر باشد:
تا فاخته مهری تو و طاووس کرشمه
عشق تو چو باز است و دل من چو کبوتر.امیرمعزی.رجوع به فاخته شود.
( ~. م ) [ ع - فا. ] (ص مر. ) کنایه از: مردم بی مهر و وفا.
بی مهر، بی وفا: فاخته مهری نباید در تو دل بستن که تو / هر زمان جفت دگر جویی و یار نو گری (لامعی: ۱۵۱ ).
( صفت ) آنکه مانند فاخته بی مهر و وفا باشد.
کنایه از: مردم بی مهر و و
💡 ای فاخته مهر چون به تو درنگرم زیبائی طاوس به بازی شمرم
💡 تا فاخته مهری تو و طاووس کرشمه عشق تو چو باز است و دل من چو کبوتر
💡 همای فاخته مهری، تذرو طوطی لفظ گرفته دوری سیمرغ و زینت طاووس
💡 تویی آن بت که چو خوانند تو را در غزلی دلبر فاخته مهر و صنم کبک خرام
💡 شاهین هنرم نه فاخته مهرم طوطی سخنم نه بلبل الحانم
💡 بیار فاخته مهرا شراب غالیه بوی که خاک غالیه رنگ است و روز فاختهگون