غوچی

غوچی. [ غ َ ]( اِ ) گودال یعنی جای عمیق. ( از برهان قاطع ) ( آنندراج ). گَوِ خرد؛ یعنی مغاک کوچک. ( غیاث اللغات ). جهانگیری گوید: «غوچی گودال را گویند و آن را غفچ و غفچی نیز گویند». ولی غفچ بمعنی آبگیر است و مرادف غوچی نتواند بود. در سراج اللغات آمده: در هندوستان اطلاق آن بر گودالی باشد که در زمین سیاه خود بخود پیدا شودو چندان عمیق نباشد. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ).

(غَ ) (اِ. ) گودال.

گودال، جای گود در زمین.

( اسم ) گودال جای عمیق.

گودال.

💡 روم بخدمت یرغوچیان حضرت شاه که تا از آن بت بیدادگر بخواهم داد

💡 یرغوچیان چشم سیاهت به یک نظر ملک دل خراب به یرغو گرفته‌اند

💡 به آن امید که یرغوچیانِ حضرتِ اعلا به حکم یاسه روانت در آورند به یرغو

💡 مشکلی دارم که از یرغوچیان آن شوخ را هر که خواهد دید خواهد شد به عمدا یاورش