غذای

خوراک، خوردنی، خورش، آنچه خورده شود، مادهای که به نموجسم کمک کندوانرژی لازم برای بدن بوجودبیاورددرفارسی غذاتلفظمیشود

💡 دهن خویش مکن باز به دریا صائب که غذای صدف از در ثمین می باشد

💡 نیست ممکن سر به جیب خامشی دزدم چو شمع تا نسازم پیکر خود را غذای سوختن

💡 بر شهد لب یارزدم دستی و چون شمع گردیدم غذایم سر انگشت مکیدن

💡 جانی که غذای اهل معنی ست زنهار به کون خر مده بیش

💡 چو شمع، خلوت فانوسی اختیار کنم غذای خویش ز جسم نزار خویش کنم

💡 همیشه تاکه حکیمی بخوان دانش بر غذای جان دهد از لقمه های لقمانی