غبنا

(غَ ) [ ع - فا. ] (صت. ) دریغا! افسوسا!

دریغا. فسوسا.: بونصر گفت: بزرگا غبنا که این حال امروز دانستم...

دریغا! افسوسا!

💡 غبنا و اندها ز وثاق و وثیق او دردا و حسرتا ز فراق جمال او

💡 حسر تا غبنا دریغا روزگار مست بودم سود کی دارد خمار

💡 دردا گر از نهیب تو آهی ز سینه خاست غبنا گر از جفای تو اشکی به ‌ره چکید

💡 بحر شغبناک چو گشت آشکار بر صفت قطره نهان گم شدم

💡 من بسته بدخواهم غبنا که بدینسان گردد چو منی بسته تلبیس چنانی

💡 دردا که درین زمانهٔ پر غم و درد غبنا که درین دایرهٔ غم پرورد