غانیه. [ ی َ ] ( ع ص ) زنی که بی نیاز باشد بخوبی خود از پیرایه. ( منتهی الارب ). زن که بی نیاز باشداز آرایش. ( مهذب الاسماء ). || زن بی نیاز بشوی خود از سرمایه. ( منتهی الارب ). || زن که بشوی خود بسنده کند. ( مهذب الاسماء ). زن جوان پاکدامن باشوی. ( منتهی الارب ). || زن که مقیم باشد در خانه پدر و مادر و سبا بر وی واقع نشده باشد.( منتهی الارب ). التی غنیت ببیت ابویها و لم یقع علیهاسباء. ( قطر المحیط ). || زن بی نیاز که خواهش او دارند و او نخواهد. ( منتهی الارب ). ج، غوانی.
غانیه. ( اِخ ) رجوع به گانیه شود.
(یِ ) [ ع. غانیة ] (ص. ) مؤنث غانی ۱ - زنی زیبا که نیاز به آرایش نداشته باشد. ۲ - زن پاکدامن شوهردار.
زنی که به واسطۀ زیبایی خود بی نیاز از زینت باشد.
مونث غانی ۱ - زنی که به سبب حسن خویش بی نیاز از زیور باشد. ۲ - زنی که به سبب سرمایه خویش از شوهر خود بی نیاز باشد ۳ - زن جوان پاکدامن با شوی جمع: غانیات.
اسم: غانیه (دختر) (عربی) (تلفظ: qāniye) (فارسی: غانيه) (انگلیسی: ghaniye)
معنی: زن جوان پاکدامن، ( مؤنث غانی )، زنی که به سبب زیبایی خویش بی نیاز از زیور باشد، زن جوان پاکدامن در زندگی زناشویی
غانیة
مؤنث غانی
زنی زیبا که نیاز به آرایش نداشته باشد.
زن پاکدامن شوهردار.