عیاشی. [ ع َی ْ یا ]( حامص ) عمل عیاش. عیش و عشرت و خوشگذرانی و شادی و اشتغال به شادی. || شهوت پرستی و فسق و فجور و ماژپرستی. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به عیاش شود.
عیاشی. [ ع َی ْ یا ] ( اِخ ) عبداﷲبن محمدبن ابی بکر عیاشی مغربی. رجوع به عبداﷲ ( ابن محمد... ) شود.
عیاشی. [ ع َی ْ یا ] ( اِخ ) محمدبن احمد مالکی زیانی عیاشی، مکنی به ابوعبداﷲ. وی از بنی مالک بن زغبةبود و از مجاهدان مغرب اقصی بشمار میرفت. او را جنگهایی با پرتقالیها میباشد که شرح آنها در الاعلام زرکلی آمده است. عیاشی بسال 1051 هَ. ق. در طنجه بقتل رسید. رجوع به الاعلام زرکلی و الاستقصا ج 3 ص 107 شود.
عیاشی. [ ع َی ْ یا ] ( اِخ ) محمدبن مسعود عیاشی سمرقندی. از فقهای بزرگ شیعه امامیه در اواخر قرن سوم و اوایل قرن چهارم هجری. رجوع به ابوالنصر ( محمدبن... ) و مآخذ ذیل شود: خاندان نوبختی ص 140، الاعلام زرکلی، الفهرست ابن الندیم، سفینةالبحارج 2 ص 301، منهج المقال ص 319، الذریعة ج 4 ص 295.
اشتغال به عیش و نوش خوشگذرانی.
محمد ابن مسعود عیاشی سمرقندی از فقهای بزرگ شیعه امامیه در اواخر قرن سوم و اوایل قرن چهارم هجری
عیاشی (فیلم). عیاشی ( انگلیسی: Boogie ) یک فیلم رومانیایی به کارگردانی رادو مونتئان است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می توان به دراگوش بوکور، آناماریا مارینکا، میمی برانسکو و آدریان وانچیکا اشاره کرد.
این فیلم نخستین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۸ به نمایش درآمد و سپس در جشنواره بین المللی فیلم کارلووی واری اکران شد.
💡 اگر غرایز انسان را سرکوب کنید، غرایز را زندانی کنید، آن بخش از وجود را عصبانی و ناراحت میکنید. اگر حق آنها را ندهید، سهم آنها را ندهید، آنها به دنبال فرصتی میگردند. این نیروهای ذخیره شده و سرکوب شده به یک باره زنجیرها را میگُسلند و کل ساختمان وجودی را که به اشتباه ساخته شدهاست ویران میکنند. توبه دقیقاً برعکس این است. شخصی که گناه میکند و غرق در هوس و عیاشی است، وقتی بُعد فرشتهوار شخصیت او خیلی تحت فشار قرار گیرد، به یک باره قیام میکند و فاجعهای رخ میدهد.
💡 شاه اسماعیل دوم (۲۸ مه ۱۵۳۷ میلادی/۹۴۳ ه. ق[یادداشت ۴] – ۲۵ نوامبر ۱۵۷۷ میلادی/۹۸۴ ه.ق) سومین شاه از ایران صفوی بود که از ۱۵۷۶ تا ۱۵۷۷ میلادی حکمرانی کرد. از دیدگاه مورخان، پدرش شاه تهماسب یکم بهدلایل گوناگونی همچون نگرانی از دست دادن تاجوتخت و جنگطلبیهای اسماعیل علیه امپراتوری عثمانی، به منظور دور کردن فرزندش از دربار، او را به حاکمیت هرات منصوب کرد. افزایش محبوبیت اسماعیل پس از پیروزیهای مختلف بر عثمانیها نزد مردم به خصوص سپاه قزلباش و عیاشیهای او باعث شد شاه تهماسب، اسماعیل را حدود بیست سال در قلعه قهقهه حبس کند.