عذرت

(عُ رَ ) [ ع. عذرة ] ۱ - (اِمص. ) بکارت، دوشیزگی. ۲ - (اِ. ) دستة موی، کاکُل.

۱ - ( اسم ) بکارت دوشیزگی. ۲ - ( اسم ) دسته موی موی پیش سر کاکل

عذرة
بکارت، دوشیزگی.
دستة موی، کاکُل.

💡 حرص کسب شرفم لب بثنای تو گشود وای اگر معذرتم عرض تو میبودی وای

💡 گرچه روی معذرت نگذاشت گستاخی مرا کرده گستاخی زبان عذرخواه آورده ام

💡 دل برده ای و قصد به جان می کنی هنوز روزی که عذرت از کنه ای ماه در گذشت

💡 راست چون بکری بود کو داده عذرت را ز دست آب شهوت می ببردش آبروی دختری

💡 به صدق صدیق آن شاه دین که بازآورد به راه معذرت اصحاب رده را به قتال