طمعکار

طمعکار. [ طَ م َ ] ( ص مرکب ) طامع. طماع. حریص:
پیش راه حرص پیری چوب نتواند گذاشت
بیشتر دست طمعکار از عصا گردد بلند.صائب.- امثال:
طمعکار رنگش زرد است.

طماع، حریص.

( صفت ) طماع حریص.

💡 اشراف طمعکار اگر بگذارند با کثرت فقر بی نیازیم همه

💡 زخواری و مذلت نیست پرواکامجویان را که چندین عیب بر خود از طمعکاری گدا بندد

💡 گردد از چین جبین حرص طمعکاران زیاد پیچ و تاب تشنه را موج سراب افزون کند

💡 نمی شود ز مگس خیرگی به راندن دور ز منع، حرص طمعکار می شود افزون

💡 برگی است خزان دیده که از ثمرش نیست دستی که طمعکار بدآموز طلب کرد

💡 پیش راه حرص، پیری چوب نتواند گذاشت بیشتر دست طمعکار از عصا گردد بلند