طرقه

( طرقة ) طرقة. [ طَ ق َ ] ( ع اِ ) یک بار، هرچه باشد. یقال: اتیته الیوم طرقةً او طرقتین؛ یعنی آمدم او را امروز یک بار یا دو بار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || پیشه و صنعت: هذا طرقةالرجل؛ یعنی این پیشه و صنعت اوست. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طرقة. [ طَ رَ ق َ ] ( ع اِ ) پی شتران. یقال: جائت الابل علی طرقة واحدة، و علی خِف واحد؛ ای علی اثر واحد. ( منتهی الارب ). اثر الابل بعضها فی اثر بعض. ( مهذب الاسماء ). || پر برهم نشسته. ( منتهی الارب ).
طرقة. [ طَ رِ ق َ ] ( ع ص ) مؤنث طَرِق. زن فال سنگک گیر. ج، طرقات. رجوع به طرقات شود.
طرقة.[ طُ ق َ ] ( ع اِمص ) تاریکی. || آزمندی. || گولی. || ( ص ) گول. || ( اِ ) سنگریزه بر یکدیگر افتاده. || خوی. عادت. یقال: مازال هذا طرقتک؛ ای دأبک. || راه. روش. || راه بسوی چیزی. || بر همدیگر نهاده. || خطوطهای کمان. ج، طرق. || کار. صنیعة. یقال: هذه طرقة رجل واحد؛ ای صنیعة رجل واحد. || ( مص ) توبرتو و بر هم نهادن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طرقة. [ طُ رَ ق َ ] ( ع ص ) رجل طرقة؛ مرد به شب درآینده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طرقه. [طُ ق َ / ق ِ ] ( اِ ) مرغی است. نوعی مرغ است سیاه، دوچند گنجشکی و سخن گوی. قسمی مرغ که پرهای آن به سیاهی گراید و مانند طوطی تقلید صوت شنوده کند. شارک. شارو. شار. شحرور. قره طاوق. توکا. چاله خوس. چاله خسب.
طرقه. [ طُ ق َ ] ( اِخ ) از توابع خراسان، و دارای معدن زغال سنگ است. ( جغرافی اقتصادی کیهان ص 40 ).

(طَ رَ قِّ ) (اِ. ) = ترقه: نوعی بازیچه برای بچه ها حاوی مقداری باروت که با آتش زدن منفجر شده و صدای زیادی می دهد.

= چکاوک

۱ - باروت. ۲ - بازیچه ایست کودکان را
مرغیست نوعی مرغ است سیاه دو چند گنجشکی و سخن گوی قسمی مرغ که پرهای آن بسیاهی گراید و مانند طوطی تقلید صوت شنوده کند.

ترقه: نوعی بازیچه برای بچه‌ها حاوی مقداری باروت که با آتش زدن منفجر شده و صدای زیادی می‌دهد.

💡 صد مطرقه کشیده در یک قدح بکرده صد زین قدح کشیده چون عاقلان نشسته

💡 طرقه العینی بمعراج حقایق میرسد هر که خود را با براق عشق هم تک میکند

💡 چو دوست سخت دل افتاد سیف فرغانی برو چو مطرقه می زن سری برین سندان

💡 نیست نحاس کش از مطرقه داند همه کس سبز دارد بن دندان ضواحک نحاس

💡 گهی چو مطرقه، بر گوشمال خصم مجّد گهی چو سندان، بر زخم های سخت صبور