لغت نامه دهخدا
طرفگی. [ طُ ف َ / ف ِ ] ( حامص ) بازیگری:
شهید طرفگی خوی گلعذارانم
صبا به مشهدم آردز لاله زار چراغ.سلطان علی بهی.کنند خال و خطت از برای بردن دل
هزار طرفگی و صد هزار بوالعجبی.بدیعی سمرقندی ( از آنندراج ).|| شگرفی.
طرفگی. [ طُ ف َ / ف ِ ] ( حامص ) بازیگری:
شهید طرفگی خوی گلعذارانم
صبا به مشهدم آردز لاله زار چراغ.سلطان علی بهی.کنند خال و خطت از برای بردن دل
هزار طرفگی و صد هزار بوالعجبی.بدیعی سمرقندی ( از آنندراج ).|| شگرفی.
(طُ فَ یا فِ ) [ ع - فا. ] (حامص. ) ۱ - شگرفی. ۲ - بازیگری.
طرفه بودن، شگرفی.
شگرفی.
بازیگ
💡 طرفگی ها در نهاد کائنات نیست از تقلید، تقویم حیات
💡 گرچه با رضوان جنّت در نزاع افتخار طرفگیها کرد، حق در دست دربان شماست
💡 در مجلس خسرو همایون اختر آن طرفگی لاله سر مست نگر