لغت نامه دهخدا
طحین. [ طَ ] ( ع اِ )آرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). دقیق. گندم ِ آس شده.
طحین
فرهنگ معین
(طَ ) [ ع. ] (اِ. ) آرد، گندم رقیق.
فرهنگ عمید
آرد.
فرهنگ فارسی
آرد
۱ - آرد رقیق. ۲ - گندم آس شده.
ویکی واژه
آرد، گندم رقی
جمله سازی با طحین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چرخ گردان بر زمین گویی دو سنگ آسیاست در میان هر دو روز و شب دل مردم طحین
💡 استخوانهای فرنگان بر در انطاکیه زیر پای و دست اسبان سپه گردد طحین
