صفت برتر

{advanced character} [کشاورزی-زراعت و اصلاح نباتات] ویژگی نشان دهندۀ انحراف مثبت از ویژگی ها و صفات اجدادی
{comparative adjective} [زبان شناسی] در طبقه بندی سه درجه ای صفات، صفتی که با آن موصوفی را در یک ویژگی با موصوف دیگری می سنجند و برتری می دهند متـ. صفت تفضیلی

صفت‌برتر
(ادبی): در دستور زبان، صفتی که با آن موصوفی را در صفتی مشترک با یک یا چند موصوف دیگر می‌سنجند و آن را بر موصوف‌های دیگر برتری می‌دهند. نشانه آن «تر» در آخر صفت مطلق است، مانند : باهوش‌تر، بزرگ‌تر. صفت‌تفضیلی.

💡 «لِلَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ» ایشانراست که ناگرویدگانند برستاخیز، «مَثَلُ السَّوْءِ» صفت بد، «وَ لِلَّهِ الْمَثَلُ الْأَعْلی‌» و خدایراست صفت برتری، یگانگی و بی همتایی، «وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ (۶۰)» و اوست آن توانای دانا.

💡 کفر نزدیک خرد نیست چو ایمان که بوصف اهرمن را صفت برتری یزدان نیست

💡 از صفت برتر بود تنزیه ذات از وجود اوست اسماء و صفات

💡 جوهر عشقست بی ذات و صفت برتر از ادراک و عقل و معرفت

💡 الله اکبر از دو واژه الله به معنی خدا و اکبر که یک صفت برتر به معنای بزرگتر است، شناخته شده‌است.