صرفه بردن

صرفه بردن. [ص َ ف َ / ف ِ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) سبقت نمودن و پیشی گرفتن. ( برهان ). پیشی گرفتن. ( انجمن آرا ):
ترسم که صرفه ای نبرد روز بازخواست
نان حلال شیخ ز آب حرام ما.حافظ.راه عشق ار چه کمینگاه کماندارانست
هرکه دانسته رود صرفه ز اعدا نبرد.حافظ.دام سخت است مگر یار شود لطف خدا
ورنه آدم نبرد صرفه ز شیطان رجیم.حافظ.|| نفع بردن و فائده کردن. ( برهان ). نفع بردن. ( انجمن آرا ).

( ~. بُ دَ ) [ ع - فا. ] (مص ل. ) ۱ - سود بردن. ۲ - سبقت جستن.

( مصدر ) ۱ - نفع بردن سود بردن. ۲ - پیش افتادن سبقت جستن.

سود بردن.
سبقت جستن.

💡 عاجزیم، اما نه چندان کز کسی عاجز شویم هر که از ما می تواند صرفه بردن، مال اوست