صرصرتک

صرصرتک. [ ص َ ص َ ت َ ] ( ص مرکب ) تیزدو. صاحب سندبادنامه در وصف اسب آرد: آهن سم، فولادرگ، صاعقه انگیز، صرصرتک. ( سندبادنامه ص 252 ).
با باره صرصرتک او روزملاقات
در رزم بود کوشش او، دشمن کاهست.سوزنی.

( ~. تَ ) [ ع - فا. ] (ص مر. ) تیزرو.

تندرو، تیزرو، تنددو.

تیزرو.

💡 از پس ظلم پر از عدل شود روی زمین جا چو بر کوهه ی صرصرتک جوّال کنی

💡 دونده باره ی او چیست، کوه صرصرتک گزنده نیزه او چیست، مار مهره شمار

💡 زیر سم توسن شخ پویه صرصرتکش توده غبرا غریق لجه خضرا شود