شوس

شوس. ( ع ص، اِ ) ج ِ اَشْوَس. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به اشوس شود.
شوس. [ ش َ وَ ] ( ع مص ) شدید بودن و گستاخ بودن در جنگ. ( از اقرب الموارد ). || نگریستن به گوشه چشم از تکبر یا خشم یا چشم را تنگ کرده و پلکها را فروخوابانیده نگریستن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
شوس. [ ش َ ] ( ع مص ) خائیدن مسواک و دندان مالیدن بدان. ( منتهی الارب ). شوص. خائیدن مسواک. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به شوص شود.
شوس. ( اِ ) به سریانی بقله یهودیه است. ( از فهرست مخزن الادویه ). رجوع به بقله یهودیه شود.

به سریانی بقله یهودیه گویند

💡 سپس فتنه نو شد به هنگام‌ شوستر کجا بد تزار اندر آن فتنه‌بانی

💡 ابراهیمی روستایی در دهستان شوسف بخش شوسف شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی ایران است.

💡 ننگ تاریخی عالم شود افسانۀ ما بگذاریم اگر «شوستر» از ایران برود

💡 ورچه توقیعات آن را در رسائل نُسخَت است پیش توقیعات این حشوست توقیعات آن

💡 گاه در افکندن شوستر شوی همدست روس تا در ایران بی‌رقیب انباز هر یغما شوی

💡 سر شوم عدویت کوفته بهتر چون سیر زانکه پر کنده و حشوست دماغش چو بصل