شاهزاده به عنوان یک عنوان سلطنتی، به فردی اشاره دارد که در سلسله مراتب خانواده سلطنتی قرار دارد و معمولاً فرزند یا نزدیکترین خویشاوند پادشاه است. ویژگیهای شاهزاده شامل مقام و قدرت، آموزشهای ویژه، و مسئولیتهای اجتماعی و سیاسی است. این افراد معمولاً باید در برنامههای رسمی و اجتماعی شرکت کنند و نماینده خانواده سلطنتی باشند. عنوان شاهزاده در فرهنگهای مختلف تاریخچهای غنی دارد. در اروپا، این عنوان معمولاً به فرزندان پادشاهان و ملکهها اطلاق میشود. در حالی که در فرهنگهای آسیایی، مانند ایران باستان، عناوینی چون نوه یا ولیعهد نیز مورد استفاده قرار میگرفت. این عنوان با توجه به ساختارهای سیاسی و اجتماعی هر منطقه تغییر کرده و به نوعی نمایانگر قدرت و نفوذ خانواده سلطنتی است.
شاهزاده
لغت نامه دهخدا
شاهزاده. [ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب، اِ مرکب ) شاهزاد. از نژاد شاه. از نسل شاه. ملک زاده. مرد یا زنی که نسب به شاه برد.
فرهنگ عمید
= شاهپور
فرهنگ فارسی
شهزاده، فرزند، شاه، شاهپور
فرزند شاه شاهپور شاپور شهزاده جمع: شاهزادگان.
ویکی واژه
فرزند شاه بویژه اولاد ذکور و ارشد شاه. شاهزاده ممکن است در زبان معیار باستان به دو بخش شاه - زاده قابل تجزیه باشد، و زاده در برخی عناوین مانند امامزاده، آقازاده، علیزاده، نجفزاده و بسیاری دیگر تکرار شده، حاکی از باسن صاحب عنوان است.
جمله سازی با شاهزاده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فروشد ز بر شاهزاده چه تیر ببازید چنگ و گرفتش چو شیر
💡 چشم همه دوستان گشاده از دولت شاه و شاهزاده
