شاهرودی

( صفت ) منسوب به شاهرود اهل شاهرود.

شاهْرودی
از گویش های فارسی که در شاهرود واقع در استان سمنان بدان تکلم می کنند و به مازندرانی بسیار نزدیک است. مصوت های شاهرودی عبارت اند از u o i e a و مصوت های مرکب /ay/، /ow/، /ey/. صامت ها همانند صامت های فارسی است. نشانة جمع در شاهرودی -on بعد از مفرد است مانند dardon «دردها». صفت بعد از موصوف می آید: ragexow «رگِ خواب/نقطة ضعف»، مضاف الیه بعد از مضاف می اید: lengezohr «لنگ ظهر/هنگام ظهر». تغییر و تبدیل های آوایی عبارت اند: تبدیل /a/ به e به ویژه در آغاز و وسط: ez «از»، arzen «ارزَن»، ager «اگر»، pesend «پَسَند»؛ sebu «سبو»؛ تبدیل /a/ به /o/ در dohon «دَهان»؛ تبدیل رشتة -an پایانی به /-on/ در eyron «ایران»؛ همچنین تبدیل /ab/ و /af/ به /ow/ در «امشب»، low «لب»، kowk تغییر صامت /r/ به /l/ در enjil «انجیر»، حذف /-d/ پایانی در keli «کلید»، senje «سنجد»، تبدیل /b/ به /v/؛ تبدیل /t/ پایانی به /k/ در شاهرودی پسوند معرفه ساز -e بعد از اسم است. پیشوندهای مصدری عبارت اند از: b-، d-، v-.
50010800

[ویکی فقه] شاهرودی (ابهام زدایی). شاهرودی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • سید محمود حسینی شاهرودی، از علمای بزرگ شیعه در قرن چهاردهم هجری قمری• سید محمود هاشمی شاهرودی، از علمای معاصر شیعه و رئیس سابق قوه قضائیه• علی اصغر معصومی شاهرودی، از علمای معاصر شیعه• محمد ابراهیم جناتی شاهرودی، از علمای معاصر شیعه
...
[ویکی شیعه] شاهرودی (ابهام زدایی). شاهرودی، ممکن است به یکی از این افراد اشاره داشته باشد:

(صفت نسبی، منسوب به شاهرود، مرکز شهرستان شاهرود استان سمنان)

💡 شاهرودی پس از سفر به هند و همکاری با دانشگاه اسلامی علیگر، مدتی با لغت‌نامهٔ دهخدا و نیز با محمد معین برای تدوین فرهنگ معین همکاری کرد. در سال ۱۳۴۴ برای مدتی بازداشت شد و پس از آن تعادل روحی خود را از دست داد و تا پایان عمر به حال عادی بازنگشت.

💡 از برنامه‌های قوه قضائیه در دوره ریاست هاشمی شاهرودی توسعه قضایی تدوین لوایح قضایی و تأسیس شوراهای حل اختلاف بود.

💡 بزرگ‌شدن در خانواده‌ای اهل هنر موجب شد شاعرانگی در آثار عکس «شاهرودی» متجلی شود. افشین شاهرودی علاوه بر این‌که با عکس‌ها و تصاویر خویش شعر می‌گوید دستی هم در شاعری دارد و تاکنون کتاب‌های متعددی در این دو زمینه از وی منتشر شده است.

💡 میرزا مهدی اصفهانی از اکابر شاگردان میرزای نائینی بوده‌است. از آن چند نفری که حرف‌هایش را، (در اصول) با آن‌ها پخته کرده‌است. میرزا ابتدا فقط خودش به‌طور خصوصی در درس میرزای نائینی شرکت می‌کرده، بعد آقا سید جمال الدین گلپایگانی به این درس خصوصی اضافه شد، بعد آقا سید محمود شاهرودی اضافه شد، بعد آقا موسی خوانساری.

💡 پدر او سید علی حسینی شاهرودی، از استادان و بزرگان حوزه علمیه نجف بود. وی از شاگردان برجسته سید ابوالقاسم خویی بود که بحث‌های اصول و فقه او را به رشته تحریر درآورد. مادرش فرزند سید علی مددی موسوی قائنی از علمای دینی و از اهالی روستای سیدان استان خراسان جنوبی بود. که سالهای متمادی در شهر مشهد، به تدریس در حوزه علمیه و برپایی نماز جماعت در حرم امام رضا می‌پرداخت.