سیگار یک استوانه باریک است که حاوی مواد قابل احتراق، معمولاً توتون، است و در کاغذ نازکی برای کشیدن و دود کردن پیچیده شده است. این محصول از یک سر روشن میشود و باعث ایجاد دود میشود که از سر دیگر آن استنشاق میشود. کشیدن سیگار رایجترین روش مصرف توتون است.
ویژگیها و تأثیرات
خطرات بهداشتی: کشیدن این محصول با اثرات منفی جدی بر سلامت همراه است، از جمله سرطان، بیماریهای مزمن ریوی، بیماریهای قلبی و نقصهای مادرزادی. نیکوتین، ماده روانگردان موجود در توتون، باعث اعتیاد به این محصول میشود. تقریباً نیمی از مصرف کننده آن به بیماریهای مرتبط با توتون دچار میشوند و به طور متوسط ۱۴ سال از عمر خود را از دست میدهند.
آمار مرگ و میر: هر ساله مصرف این محصول باعث بیش از ۸ میلیون مرگ در سطح جهان میشود که بیش از ۱.۳ میلیون از این موارد مربوط به افرادی است که به دلیل قرار گرفتن در معرض دود دستدوم جان خود را از دست میدهند.
تاریخچه
ریشهها: سیگارها به احتمال زیاد از لولههای دود کردن در مکزیک و آمریکای مرکزی در قرن نهم میلادی نشأت گرفتهاند. مایاها و آزتکها توتون و دیگر مواد روانگردان را در مراسم مذهبی دود میکردند.
توسعه در اروپا: در قرن نوزدهم، این محصول به فرانسه معرفی شد و به سرعت در اروپا محبوبیت پیدا کرد. اولین ماشین تولید آن در سال ۱۸۴۷ اختراع شد که تولید انبوه را ممکن ساخت.
رواج در قرن بیستم: استفاده از این محصول به ویژه در طول جنگهای جهانی و جنگ ویتنام افزایش یافت و به عنوان بخشی از جیرههای غذایی نظامی توزیع میشد.
نوع الکترونیکی
در قرن بیست و یکم، سیگارهای الکترونیکی (که به عنوان ویپ نیز شناخته میشوند) توسعه یافتند. این دستگاهها به جای سوختن توتون، مایعات حاوی نیکوتین را بخار میکنند. با این حال، اثرات بهداشتی بلندمدت این محصولات هنوز به طور کامل شناخته نشده است و استفاده از آنها نیز با خطرات سلامتی همراه است.
سیگار. ( اِ ) ( فرانسوی، اِ ) برگ بریده یا خردکرده توتون که معمولاً در کاغذ نازک پیچیده شده است و برای «کشیدن دود» آن بکار میرود. سیگار به این معنی را فرنگیها سیگارت میگویند. و در اصطلاح آنها سیگار اطلاق میشود به آنچه ما سیگار برگ میگوئیم و عبارت است از برگهای توتون که آنها را پیچیده و بشکل استوانه مانندی درآورده اند؛ اگرچه گاه مواد دخانیه را اگر در کاغذ یا هر ماده ای جز برگ توتون پیچیده شده باشد، سیگارت و اگر در برگ توتون پیچیده شده باشد، سیگار میخوانند. استعمال توتون را فاتحین اسپانیایی آمریکا از بومیان آن سرزمین آموختند و لفظ سیگار مأخوذ از اسپانیایی و اصلاً مأخوذ از نام توتون بزبان بومی ( احتمالاً زبان مالایی )است. توتون در 1605 م. کم و بیش در عثمانی و مصر و هند شناخته شده بود. توتون ظاهراً بتوسط پرتغالیها وارد ایران شد. تاریخ ورودش را بعضی 1590 م. / 999 هَ. ق. و برخی 1599 م. / 1008 هَ. ق. نوشته اند. در زمان شاه عباس کبیر در ایران رواج داشت. دود سیگار محتوی نیکوتین، گاز کربونیک، اکسید کربون، آمونیاک، آلدئیدها و تعدادی از ترکیبات عالی قیری است. امروز این مسئله متفق فیه است که نیکوتین و آمونیاک و مواد قیری موجود در دود سیگار تحریک کننده است. صافیهایی که در چوب سیگار یا در ته سیگار ( مانند مشتوک ) قرار میدهند، قسمتی از این مواد را میگیرد. آمار بستگی بین استعمال دخانیات و سرطان ریه حاکی از رابطه ای میان این دو هست، ولی عوامل متعدد دیگر نیز در ابتلاء به سرطان ریه در کار میباشد. ( از دائرة المعارف فارسی ).
[ فر. ] (اِ. ) توتون ریز شده ای که در کاغذ نازکی لوله شده است و از انواع دخانیات به شمار آید، سیگارت.
استوانۀ کاغذی کوچک محتوی توتون برای کشیدن و دود کردن.
( اسم ) برگ نازک کوچک کاغذی به شکل استوانه ای کوچک که داخل آن را از توتون انباشته اند و آن را می کشند. توضیح هر چند لغت سیگار از اروپا آمده ولی در اروپا سیگارت را به معنی فوق استعمال کنند نه سیگار را و سیگار در مغرب همان است که در فارسی به برگ گویند. یا سیگار برگ ( برگی ). برگهای خشک شده توتون را به هم پیچیده در غلاف یک برگ لفافه دانه ذرت پیچیده می کشند.