سیئات

سیئات. [ س َی ْ ی ِ آ ] ( ع اِ ) ج ِ سیئة. ( از دهار ) ( ترجمان القرآن ). معاصی. گناهان. ( غیاث ) ( آنندراج ). سیئات اعمال. کارهای بد وناشایسته. ( ناظم الاطباء ). مقابل حسنات:
و صَیَّرَ دهرک الاحسان فیه
الینا مِن عظیم السَیّئات ِ.ابن الانباری ( از تاریخ بیهقی چ ادیب ص 192 ).دیدم که سیئات جهانش نکرد صید
زآن رو نکردم این حسنات موقرش.خاقانی.تا که غفاری او ظاهر شود
سیئات جمله راغافر شود.مولوی.

(سَ ی ِ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ سیئه،اعمال زشت.

کار های زشت و ناپسند.

( اسم ) جمع سیئه کارهای ناپسند اعمال زشت.

[ویکی الکتاب] معنی سَّیِّئَاتِ: گناهان - بدیها(از"سوء" به معنی حادثه و یا عملی که زشتی و بدی را با خود همراه دارد، و به همین جهت ای بسا که لفظ آن بر امور و مصائبی که آدمی را بد حال میکند نیزاطلاق میشود، نظیر آیه: و ما اصابک من سیئة فمن نفسک هیچ مصیبتی بتو نمیرسد مگر از ناحیه خود...
ریشه کلمه:
سوء (۱۶۷ بار)
«سَیِّئات» در آیه فوق، همه زشتی ها و بدی ها را اعم از بدی های عقیدتی یا عملی شامل می شود.

💡 چون مبدل می‌کند او سیئات طاعتی‌اش می‌کند رغم وشات

💡 بود ز حلقه این مه اشارتی از غیب که حلقه گشته خط سیئات خلق تمام

💡 و گفت: توحید نور است و شرک نار است. نور توحید جمله سیئات موحدان را بسوزاند و نار شرک جمله حسنات مشرکان را خاکستر گرداند.

💡 پیر مغان گناه مرا گر ثواب کرد تبدیل سیئات بحکم کتاب کرد