سپری

سپری. [ س ِ پ َ ] ( ص نسبی ) پازند «سپور» ( کامل ) و «سپوری » = پهلوی «سپوریک » ( تمام )، پهلوی «سپور»، ( تمام ) «سپورکیه » ( کمال، تمامی )، ارمنی «سپر» ( پایان ). کلمه سپری فارسی = پهلوی «سپریک »، پهلوی «سپور» = پارسی باستان «سپرنه »، ارمنی «سپر». ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). آخر و تمام و انتها. بسر رسیدن و تمام شدن و به آخر رسیدن. ( برهان ) ( آنندراج ). تمام شده. ( صحاح الفرس ). تمام و آخر. ( جهانگیری ). آخرشده و بسررسیده. ( غیاث ). تمام شدن. بسررسیدن و بسر رسیده. ( شرفنامه ). || پایمال و ناچیز. ( برهان ) ( آنندراج ). || طی کرده شده. ( غیاث ). || کامل و تمام و درست. ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) تیر تخمار، و آن تیری باشد که به جای پیکان چوب پهنی با استخوان یا آهن پهنی نصب کنند. ( برهان ) ( آنندراج ). تیری مشهور که بجای پیکان سندان دارد. ( شرفنامه منیری ). || گیاهی که نمو تخم آن به انجام رسیده باشد. ( ناظم الاطباء ).

(س پَ ) [ په. ] (ص مف. )تمام شده، به آخر رسیده.
( ~. ) (ص مف. ) ۱ - پایمال. ۲ - نابود.

به سررسیده، پایان یافته، به آخررسیده، تمام شده، پایان پذیر.
* سپری شدن: (مصدر لازم ) پایان یافتن، به آخر رسیدن، سر رسیدن: هرچ آن سپری شود سرانجام / خواهی قدمی و خواه صدگام (نظامی۳: ۵۰۲ ).
* سپری کردن: (مصدر متعدی ) سپری گردانیدن، تمام کردن، پایان دادن، به پایان رسانیدن.
* سپری گردیدن: (مصدر لازم ) = * سپری شدن
* سپری گشتن: (مصدر لازم ) = * سپری شدن

پایان یافته، به آخررسیده، تمام شده، بسررسیده
( صفت ) ۱ - سپرده پایمال. ۲ - نابود محو.

{peltate, shield-shaped} [زیست شناسی- علوم گیاهی] ویژگی بخش یا اندامی گرد و تخت در گیاهان که از نقطه ای نزدیک ساقه به پایه بچسبد

سپری (سرده). سپری ( نام علمی: Peltaria ) نام یک سرده از تیره شب بویان است.

تمام شده، به آخر رسیده.
پایمال.
نابود.

💡 خواهی که دل به کس ندهی دیده‌ها بدوز پیکان چرخ را سپری باشد آهنی

💡 از بهر نثار تو داریم بکف جانی بنمای جمال خود تا جان سپریم ای جان

💡 دلم خال نبرده ست، مهی برده که با وی مهی با سپری گرد به مانند هلالی

💡 تیر غم را اسپری مانع نبود جز زره‌هایی که دارد موی تو

💡 اسپریانا ۸٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۰۱ نفر جمعیت دارد.