سرو چمان

(سَ وِ چَ )(ص مر. ) سرو خرامان، سرو خوش رفتار، کنایه از: معشوق خوش قد و بالا.

سرو خرامان، سرو خوش رفتار، کنایه از: معشوق خوش قد و با

💡 در چمن سرو چمان است و صنوبر خاموش که اگر قامت موزون بنمائی نچمد

💡 به روشنی رُخ او بود، یک فلک خورشید به راستی قد او یک چمن ز سرو چمان

💡 دمبدم مرغ دلم نعره برآرد ز نشاط کان سهی سرو چمانم ز چمن می آید

💡 داغیم که از لاله رخی بهره نبردیم مردیم که با سرو چمانی نچمیدم

💡 ای تنگ شکر تنگ دل از تنگ دهانت وی سرو چمن پا به گل از سرو چمانت