زافه

زافه. [ ف َ ] ( اِ ) گیاهی باشد شبیه سیر کوهی. ( برهان قاطع ). گیاهی باشد چون سیر کوهی و همچنان بوی ناخوش دارد. ( صحاح الفرس ) ( فرهنگ سروری ):
من یکی زافه بدم خشک و به فرغانه شدم
مورد گشتم تر و شد قامت چون نارونا.ابوالعباس ( از فرهنگ سروری ). || خارپشت را گویند و آن جانوری است. ( لغت فرس اسدی ص 502 ) ( برهان قاطع ) ( فرهنگ جهانگیری ). فارسی قنفذ است. ( فهرست مخزن الادویه ):
روی و ریش و گردنش گفتی برای خنده را
در بیابان زافه ای ترکیب کردی با کشف.( لغت فرس اسدی ).

(فِ ) (اِ. ) گیاهی است شبیه به سیر کوهی که بوی ناخوشی دارد.
( ~. ) (اِ. ) خارپشت.

گیاهی بیابانی شبیه موسیر یا سیر کوهی.
خارپشت، جوجه تیغی.

گیاهی است شبیه به سیر کوهی که بوی ناخوشی دارد.
خارپشت.

💡 اصل بزرگ از بنه هرگز خطا نکرد کس را گزافه چرخ فلک پادشا نکرد

💡 نوش‌لب ز‌آن منش که خوی بوَد زن بُد و زن گزافه‌گو‌ی بوَد

💡 بوی برد از جد و گرمیهای او که گزافه نیست این هیهای او

💡 می ده گزافه ساقیا تا کم شود خوف و رجا گردن بزن اندیشه را ما از کجا او از کجا

💡 دگر شنیدم‌کتان ز ماه می‌کاهد ازین‌گزافه هم ای ماهروی روی بتاب

💡 می‌گزیدی صادقان را تا چو رحمت مست شد از گزافه بر سزا و ناسزا می‌ریختی