رویاروی

رویاروی. ( ق مرکب ) مواجه و روبروی و مقابل. ( ناظم الاطباء ) ( از یادداشت مؤلف ):
یا بزرگی و عز و نعمت و جاه
یا چو مردانت مرگ رویاروی.حنظله بادغیسی.خوبیش از بهار زیباروی
خانه و باغ برده رویاروی.نظامی.

(ق مر. ) روبرو، مقابل.

روبرو مقابل.

💡 هرکسی با کس در کوچه شود رویاروی همه را چشم فُتَد بر رخ هم خواه نخواه

💡 عزازیل است رویاروی دلدار ستاده مست و زار از غصّه افکار

💡 دو مشکل است میانِ دو خصم رویاروی که بخت یارِ فراق است و جهد یارِ وصال

💡 تیر باران غمش را پیشوا رفتم به صبر جز سپر نکند تحمل تیغ رویاروی را

💡 وین کار عجب نگر که با جملهٔ خلق رویارویم نشسته پُشتاپُشتم