دودکردن

دود کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) پدید آوردن دود. ( ناظم الاطباء ). تولید دود. دود برانگیختن. ( یادداشت مؤلف ). اکباء. ( منتهی الارب ). ادخان. ( تاج المصادر بیهقی ). دخن.( دهار ). تدخین. ( المصادر زوزنی ). عثن ( تاج المصادر بیهقی ). || سوختن. در آتش ریختن و دود از آن برآوردن. سوزانیدن: اسپند دود کردن؛ ریختن اسپند در آتش تا بوی برآورد. ( یادداشت مؤلف ):
غلامی را گیاهی داد و فرمود
که امشب در شبستانش کن این دود.سعدی. || بخور دادن. ( ناظم الاطباء ). || روشن کردن و کشیدن سیگار و دیگر دخانیات. || ظاهر و آشکار نمودن. ( ناظم الاطباء ). ظهور کردن. ( غیاث ) ( آنندراج ). || دود را بیرون دادن. دود دادن. بلند شدن. دود فراوان از هیزم و جز آن بر اثر تری و خوب نسوختن: این هیزم تر است دود می کند. ( از یادداشت مؤلف ):
از کلاه نمدی دود کند آتش عشق
این نه عودی است که در مجمر افسر سوزد.؟ ( از آنندراج ).شد عمرها که گرم تغافل گذشته ای
من سوختم همان نگهم دود می کند.قاسم مشهدی ( از آنندراج ).|| راه انداختن کشتی بخار. ( ناظم الاطباء ).

پدید آوردن دود. تولید دود.

دود کردن عملی است که در آن ماده ای سوزانده می شود و دود حاصل از آن تنفس می شود تا چشیده و جذب جریان خون گردد. به طور معمول، ماده مورد استفاده برای سیگار کشیدن، برگ های خشک شدهٔ گیاه تنباکو است که در یک مستطیل کوچک از کاغذ پیچیده شده و یک استوانه کوچک و گرد به نام سیگار را ایجاد می کند. عمل دود کردن در وهله نخست به عنوان روش مصرف تفریحی مخدر استفاده می شود؛ زیرا سوزاندن برگ های خشک شده، ماده موثره را به درون ریه ها وارد می کند و از آنجا فوراً جذب جریان خون می شود و به بافت های بدن می رسد. در مورد سیگار کشیدن، این مواد در مخلوطی از ذرات آئروسول و گازهای مختلف گنجانده می شوند و حاوی آلکالوید نیکوتین فعال هستند؛ تبخیر شدن این مواد آئروسول گرم شده و گاز را به شکلی درمی آورد که امکان استنشاق و دخول عمیق به ریه ها را می دهد و پس از آن جذب این مواد فعال به جریان خون رخ می دهد. در برخی فرهنگ ها، دود کردن به عنوان بخشی از آیین های مختلف نیز انجام می شود و شرکت کنندگان از آن برای کمک به ایجاد حالات شبیه به خلسه استفاده می کنند و معتقدند باعث روشنگری ( معنوی ) می شود.
دود کردن یکی از رایج ترین شکل های مصرف تفریحی مخدر است. دود کردن تنباکو محبوب ترین نوع آن است بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان این کا را انجام می دهند و اکثر این افراد در کشورهای در حال توسعه زندگی می کنند. مخدرهایی مثل کانابیس و تریاک نیز به میزان کمتری دود می شوند. برخی مواد را به عنوان مخدر شدید طبقه بندی کرده اند مثل هروئین، اما استفاده از این مخدرها بسیار محدود است زیرا معمولاً به صورت تجاری در دسترس نیستند. سیگار عمدتاً به صورت صنعتی تولید می شود اما می تواند به صورت دستی هم با استفاده از تنباکوی شل و کاغذ سیگار پیچیده شود. دیگر ابزارهای دودکردن عبارتند از پیپ، سیگار برگ، بیدی، قلیان و بانگ.
تاریخ دود کردن را می توان به ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد بازگرداند و این عمل در فرهنگ های مختلف در سراسر جهان ثبت شده است. دود کردن ابتدا در ارتباط با مراسم مذهبی ایجاد شد. پس از اکتشاف و فتح قاره آمریکا توسط اروپائیان، رسم دود کردن تنباکو به سرعت به بقیه جهان سرایت کرد. در مناطقی مثل هند و آفریقای سیاه، این عمل با رسم های موجود ( عمدتا دود کردن کانابیس ) ادغام شد. در اروپا، دود کردن تبدیل به یک نوع فعالیت اجتماعی جدید و شکلی از مصرف مخدر شد که پیش از این ناشناخته بود.

💡 او در سال ۲۰۱۴ کتابی دربارهٔ «سلاح هسته ای نوشت» با عنوان «آنارشی گرماهسته ای» و در آن پیامدهای سیاسی شرم آور محدودکردن کنترل سلاح هسته ای و ایجاد قدرت انحصاری در مورد آن‌ها را نقد کرد.

💡 هارمونیک‌های تولیدشده توسط یکی از مصرف‌کنندگان سیستم می‌تواند روی دیگر مصرف‌کنندگان نیز تأثیر منفی بگذارد. به همین دلیل استانداردهایی برای محدودکردن هارمونیک‌های جریان هر مصرف‌کننده تدوین شده‌است. این استانداردها برای محدودکردن هارمونیک‌های مصرف‌کنندگان سیستم گذاشته‌شده‌اند و بیانگر این هستند که مصرف‌کنندگان نباید باعث اعوجاج ولتاژ غیرقابل قبول در سیستم شوند. همچنین محدودیت‌هایی را نیز برای تمامی اعوجاج‌های هارمونیک ولتاژ تولیدشده توسط سیستم اعمال می‌نمایند.