دشمان
متضادها
دوستان، یاران
لغت نامه دهخدا
دشمان.[ دُ ] ( اِ مرکب ) دشمن. ( زمخشری ). در اصل دوشمان بوده که به پارسی افاده معنی دو ضد می کرده است و در حقیقت دو ضد با یکدیگر دشمن باشند. ( آنندراج ). اما این گفته بر اساسی نیست و دوشمان صورتی است از دشمن.
ویکی واژه
دشمان (dešmân)
دشمن
جمله سازی با دشمان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 زبان بگشاد بر دشمان دایه همی گفت ای پلید خوار مایه
💡 من آن سروم که هجران تو بَرکند به کام دشمانان از پای بفگند
💡 مرا در خون آن بت باش یاور هلاک از دشمان او برآور
💡 به خون ویسه گر جیحون برانم ز خون دشمان وز دیدگانم
💡 به کام دشمان در صلت دوست چو زندان بود گفتی بر تنش پوست
💡 اگر روزی کنم با دوستان بزم تو گویی می کنم با دشمان رزم
💡 در تحلیلهای استراتژیک نظامی، شناسایی دقیق حرکات و تحرکات دشمنان و درک نقاط ضعف آنها برای حفظ امنیت ملی و صلح پایدار بسیار حیاتی و ضروری است.
💡 تاریخ نشان داده است که اتحاد ملتها در برابر تهدیدات خارجی و دشمنان مشترک، همواره کلید اصلی بقا و پیروزی در جنگهای بزرگ و طولانی بوده است.
💡 مدیریت بحران در سازمانهای بزرگ مستلزم آن است که مدیران همیشه آمادگی مقابله با دشوارترین چالشها و حتی دشمنان پنهان در داخل ساختار اداری را داشته باشند.