تحت عنوان «دریایسیاه» نیز شناخته میشود، حتی تلفظ لاتینی آن بهصورت «بلکسیا» عنوان تاریخی این دریا نیست. سیا، کلیدواژه تاریخی این دریا است، جالبتر آنکه سیا - sea به معنی دریا از گروه زبانهای لاتین، از زبان معیار باستان وام گرفته شده است. به نظر میرسد سرگذشت سیاوش در شاهنامه رابطه مستقیم با این دریا و اراضی جنوب و شرق آن بویژه قفقاز داشتهباشد.
💡 بعدها، مستعمرات یونان باستان، روم باستان و امپراتوری روم شرقی، مانند تایراس، اولبیا و هرموناسا در اوایل قرن ششم پیش از میلاد در کنار دریای سیاه تأسیس شدند و در اواسط قرن ۶ بعد از میلاد رونق خوبی پیدا کردند.
💡 مردم آبخازی (گرجی: აფხაზები) مردم بومی سرزمینی در گرجستان در غرب قفقاز و کرانهٔ شرقی دریای سیاه بنام جمهوری آبخاز با یک نژادی قفقازی هستند. جمعیت بزرگ مهاجر آبخازی ساکن در ترکیه، به دلیل مهاجرتها در اواخر قرن ۱۹ میلادی بودهاست. جمعیت آنها در ترکیه بین ۳۹٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ هزار نفر تخمین زده میشود.
💡 ارمنستان در قفقاز جنوبی در میان دریای سیاه و دریای خزر قرار دارد که مرز میان آسیا و اروپا محسوب میشود. ارمنستان کشوری کوهستانی و پرباران است و نیز یک کشور محاط در خشکی است.
💡 بر پایه نوشتههای هرودوت خاستگاه اینان شمال قفقاز و دریای سیاه بودهاست و میان سدههای سده هشتم و سده هفتم (پیش از میلاد) پیش از زایش مسیح، در آن سامان میزیستهاند. بر پایه نوشتههای آشوری کیمریها از مردمی ایرانیزبان بودند.
💡 آناباسیس روایتگر اردوکشی کورش کوچک علیه برادرش اردشیر دوم با امید تسخیر تخت شاهنشاهی هخامنشی برای خودش، عقبنشینی «ده هزار» مزدور یونانی ارتش کورش تا دریای سیاه پس از کشته شدن او، و در نهایت بازگشت ایشان به غرب آسیای صغیر است.