دبار

دبار. [ دَ ] ( ع مص ) هلاک. ( منتهی الارب ). هلاک شدن. ( دهار ) ( تاج المصادر بیهقی ).
دبار. [ دِ ] ( ع اِ ) خیابانهای زراعت و تره. دبارة، یکی. ( منتهی الارب ). کرد زمین. کرد زراعت. ( ناظم الاطباء ). || چهارشنبه. دُبار. رجوع به دُبار شود. || دشمنی. || جویها که در زراعت روند. || حوادث وهزیمتها. ( منتهی الارب ). || لایعرف قبالا من دبار؛ نمی شناسند قبیل را از دبیر. ( ناظم الاطباء ).
دبار. [ دِ ] ( ع اِ ) ج ِ دبارة. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). || ج ِ دبرة. ( ناظم الاطباء ).
دبار. [ دُ ] ( ع اِ ) نامیست چهارشنبه را. ( مهذب الاسماء ). روز چهارشنبه در قدیم و در کتاب عین خلیل شب چهارشنبه است. ( منتهی الارب ). دِبار. روز چهارشنبه. ( دهار ).

نامیست چهارشنبه را

شهر دبار ( به مقدونی: Дебар ) با جمعیت ۱۹٫۵۴۲ نفر در استان جنوب غربی کشور مقدونیه شمالی واقع شده است.

💡 به زندگی پی میراث خواری ام صدبار گرفت همچو کبوتر ز من هما کاغذ

💡 سخن‌سنجی سرآمد در فن گفتار می‌گردد که چون پرگار گرد نقطه‌ای صدبار می‌گردد

💡 هر که اندر سایه اقبال او مسکن گرفت از سموم فاقه ادبار و محنت جست و رست

💡 گرم درآ و دم مده ساقی بردبار من ای دم تو ندیم من ای رخ تو بهار من

💡 رفته ره درشت من بار گران ز پشت من دلبر بردبار من آمده برده بار من