داداش

داداش. ( اِ ) در زبان عامه برادر. ( ظاهراً ترکی است ). خطابی که برادران و خواهران کهتر برادرِ مهتر را کنند و گاه تفخیم را «خان داداش » گویند. || خطابی مرد را آنگاه که نام وی ندانند. || خطابی مخاطب مرد را قصد تحقیری علی الظاهر.

[ تر. ] (اِ. ) برادر.

برادر، ترجیحا برادر بزرگتر توسط برادر کوچکتر اینگونه خطاب می‌گردد، عنوان احترام‌آمیز برای برادر.
از کوره در رفتن، زود جوش آوردن، عصبانیت آنی سپس آرام گرفتن. سرریز شدن. داداش که از دو بخش دا - داش تشکیل شده در واقع مفهوم درست آن یعنی «از کوره در رفتن» یا حالا از کوره در رفت بوده و احتمالا خوی و خصلت برادر بزرگتر است نسبت به برادر کوچکتر.

💡 بداداش و را دخت چون ماه را که آسوده سازد دل شاه را

💡 صبا از قدوم تو چون مژده داداش بر آورد از خرّمی پر شکوفه

💡 پس او را چومهمان سویخانه برد غذائی که خود خوردداداش بخورد