خوابی

💡 تغافل زبن شبستان نیست بی‌عبرت چراغانی مژه خوابیدنی دارد به چندین چشم بیدارم

💡 از عزیزان هیچ کس خوابی برای من ندید گرچه عمری شد که چون یوسف به زندان مانده ام

💡 شد ره خوابیده بیدار و همان آسوده‌اند برده گویا خواب مرگ این همرهان خفته را

💡 مرا چون دیگران گرزان که اسبابی نشد روزی به این شادم که دل را پرده خوابی نشد روزی

💡 عمرها شد انفعال غفلت از دل می‌کشیم این ستمگر ساعتی از ما جدا خوابیده بود

💡 او در آن فضای آرام و خوابی که در میان طبیعت بود، ساعت‌ها نشست و به خاطرات قدیمی و شیرین دوران کودکی خود فکر کرد.

💡 آن منظره‌ی بسیار زیبا و خوابی در هنگام غروب آفتاب، هر بیننده‌ای را مجذوب خود می‌کرد و آرامشی عمیق به قلب انسان‌ها هدیه می‌داد.

💡 در آن حالت خوابی و بی‌حالی که پس از کار طولانی داشت، حتی کوچک‌ترین صداهایی هم نمی‌توانست تمرکز او را برای مطالعه از بین ببرد.