آسوده

( آسوده ) آسوده. [دَ / دِ ] ( ن مف / نف ) فارغ. فراغ یافته:
نباید که آسوده باشد سپاه
نه آسوده از رنج تدبیر شاه.فردوسی.چو از جنگ این لشکر آسوده شد
بلشکرگه شاه پرموده شد.فردوسی.ببد شاه چندی بدان رزمگاه
چو آسوده شد شهریار و سپاه...فردوسی.هر جا که دلی هست ز غم فرسوده ست
کس نیست که از رنج جهان آسوده ست.کمال اسماعیل. || دور. جدا:
بتو آسوده بودم از همه غم
تو بمردی و من نیاسایم.مسعودسعد. || خوش:
تن آسوده دارید یکسر ببزم
که زود آید اندیشه روز رزم.فردوسی. || با خاطری مجموع. مطمئن:
اگر از خویش برون آمده ای چون مردان
باش آسوده که دیگر سفری نیست ترا.صائب. || مستریح. بی مشقت. آرام یافته. بی ترس. بی هراس و بیم از بدی و مصائب. جمام: وطلیعه ها نامزد کرد و مردم آسوده و من بازگشتم. ( تاریخ بیهقی ). تا خلایق روی زمین آسوده و مرفّه پشت بدیوار امن و فراغ آوردند. ( کلیله و دمنه ).
|| آرمیده. تسکین یافته. مقابل شورانیده:
چنین گفت شاپور [ طائر ] بدنام را
که از پرده چون دخت بهرام را
بیاری و رسوا کنی دوده را
بشورانی این کین آسوده را...فردوسی. || فارغ البال:
آسوده زهرچه نیست میباید زیست
وآزاده ز هرچه هست می باید بود.سلمان ساوجی. || ماندگی گرفته. مقابل مانده:
بخفتی و آسوده برخاستی
ز نو باز جنگی بیاراستی.فردوسی.یکی اسب آسوده را برنشست
رخ از خون دیده شده چون کبست.فردوسی.برآسود روزی بر آنجایگاه
چو آسوده گشت اسب و شاه و سپاه
بکشمیهن آمد بهنگام روز...فردوسی.جهاندار [ افراسیاب ] چون بخت برگشته دید
دلیران توران همه کشته دید
بیفکند شمشیر هندی ز دست
یکی اسب آسوده را برنشست
خود و سرکشان سوی توران شتافت
کز ایرانیان کام کینه نیافت.فردوسی.بدان جایگه شاه ماهی بماند
چو آسوده شد باز لشکر براند.فردوسی.چو آسوده تر گشت شاه و ستور
بیاورد لشکر سوی شهرزور.فردوسی.و هر پیک مانده نامه به پیک آسوده دادی و نامه زودتر بجای مقصود رسیدی.

( آسوده ) (دِ ) (ص مف. )۱ - خستگی در کرده. ۲ - آرام گرفته، ۳ - فارغ. ۴ - خوش، شادمان. ۵ - تنبل، بی کاره. ۶ - بی رنج، بی تعب. ۷ - بهره مند.

( آسوده ) ۱. آرام، آرام گرفته.
۲. فارغ، آسایش یافته، دارای آسایش، آن که در حال استراحت است، بی درد، بی غم، نگه داری شده، حفظ شده، محفوظ، درامان.

( آسوده ) ( اسم ) ۱ - استراحت یافته راحت کرده. ۲ - آرام گرفته ساکن. ۳ - فارغ فراغ یافته. ۴ - خوش مسرور. ۵ - دور جدا. ۶ - ماندگی گرفته رفع خستگی کرده. ۷ - بی رنج بی تعب. ۸ - بهره مند محفوظ. ۹ - مدفون آرام گرفته در قبر.
فارغ
دهی است ضباب را. در معجم البلدان چاپ مصر اسوره بارائ مهمله آمده و گوید: از آبهای ضباب است ما بین آن و بین حمی از جهت جنوب سه شبه راه است از وادیی که آنرا ذو الجدائر گویند. مولف تاج العروس گوید: اسوده اسم کوهی است و همانست که مصنف گفته موضعی است ضباب را.

اسم: آسوده (دختر) (فارسی) (تلفظ: āsude) (فارسی: آسوده) (انگلیسی: asude)
معنی: راحت و آرام، ( صفت فاعلی از آسودن ) استراحت یافته، راحت کرده، آرام گرفته، ساکن، فارغ، خوش، مسرور، بی رنج

بدون غم و درد؛ دارای آسایش. رها و آزاد و فارغ.
خستگی در کرده. آرام گرفته، فارغ. خوش، شادمان. تنبل، بیکاره. بی‌رنج، بی‌تعب. بهره‌مند.

💡 در سال ۲۰۱۷ مجلهٔ رولینگ استون فهرستی از «۱۰۰ آلبوم برتر متال همهٔ زمان‌ها» منتشر کرد و باشد تا آسوده زنگ بزنید را در ردهٔ نوزدهم فهرستش قرار داد.

💡 آشوریان پس از نسل‌کشی بزرگ برای زندگی آسوده و امن به کشورهای غربی رفتند.

💡 هر چه من سعی کنم کز غمش آسوده شوم او نهد تازه غمی بر سر غم های دلم

💡 نظاره می‌کنم ویحک در این هنگامهٔ طفلان که مشکین مهره آسوده است و نیلی حقه گردانش

💡 فکر آغاز و غم انجام تا کی، می کجاست؟ تا دمی آسوده از انجام و آغازم کند

💡 با چشم تو آسوده‌ام از فتنهٔ ایام با خوی تو خوش فارغم از تندی افلاک