لغت نامه دهخدا
( آشانه ) آشانه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) آشیانه:
زهی عرش مجید آشانه تو
زهی هفت آسمان یک خانه تو.عطار.
( آشانه ) آشانه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) آشیانه:
زهی عرش مجید آشانه تو
زهی هفت آسمان یک خانه تو.عطار.
( آشانه ) (نِ ) ( اِ. ) نک آشیانه.
( آشانه ) = آشیانه
( آشانه ) ( اسم ) ۱ - لان. حیوانات از مرغ سگ موش زنبور مارو غیره آشیان. ۲ - خانه مائ وی مسکن. ۳ - طبقه مرتبه آشکوب. ۴ - سقف آسمانه.
آشیانه
نک آشیانه.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دلم مرغیست در زلفت وطن ساخت که آنرا عاشقان آشانه خوانند
💡 غم اندر سینهٔ مو خانه دیری چو ویرانه که بوم آشانه دیری
💡 آشانه باز است به بومان ندهم صد چیست به صد هزار تومان ندهم
💡 چو موری این زمان آشانه جوئی سخن در خورد آب و دانه گوئی