لغت نامه دهخدا
الکی بیادس. [ اَ دِ ] ( اِخ ) نام کتابی که به افلاطون منسوب است. رجوع به یسنا تفسیر و تألیف پورداود ج 1 ص 91 و «القیبیادس » شود.
الکی بیادس. [ اَ دِ ] ( اِخ ) نام کتابی که به افلاطون منسوب است. رجوع به یسنا تفسیر و تألیف پورداود ج 1 ص 91 و «القیبیادس » شود.
نام کتابی که به افلاطون منسوب است
آلکیبیادس. آلکیبیادِس (۴۵۰/۴۵۱ـ۴۰۳/۴۰۴پ م)(Alcibiades)
آلکیبیادِس
(یا: آلسیبیاد) دولتمرد و ژنرال آتِنی در جنگ پلوپونزی۱. در ۴۱۵پ م، یکی از فرماندهان سپاه آتن برضد سیسیل شد؛ ولی به اتهام توهین به مقدسات احضار شد و ناچار به اِسپارت گریخت. رسوایی بعدی سبب فرار او به ایران شد، ولی در برابر آتِنی ها از خود اعادۀ حیثیت کرد و نقش مهمی در کوزیکوس۲، در ۴۱۰پ م، ایفا کرد. به فرماندهی نیروهای آتِن در آسیای صغیر گمارده شد، ولی پس از شکست یکی از معاونانش در نزدیکی نوتیوم۳ در ۴۰۷پ م برکنار، و اندکی پس از جنگ، کشته شد. آلکیبیادس تحت قیمومت پریکلس۴ و دوست سقراط بود. او با هیپارِته۵ ازدواج کرد. در دوران خدمت در ارتش، در اتحاد آتن با آرگوس۶، مانتی نیا۷ و اِلیس۸ در مقابل اسپارت (۴۲۰پ م) مؤثر بود. در ۴۱۹پ م، ژنرال شد و، در ۴۱۶پ م، فرماندهی نیروی فاتح جزیرۀ مِلوس۹ را برعهده داشت.
آلکیویاد
آلکیویاد (افلاطون دروغین) میگوید زرتشت ۶۰۰۰ سال قدیمتر از افلاطون بوده. آلکیویاد یا آلکیبیادس (آلکیبیادِس کلینیو اسکمبونیدس) در فریگیه سیاستمدار، سخنران، فرمانده جنگی آتنی و از شاگردان سقراط بود.
💡 آلکیبیادِس کلینیو اسکمبونیدس یا آلکیبیادس (به یونانی: Ἀλκιβιάδης Κλεινίου Σκαμβωνίδης) (زادهٔ ۴۵۰ در آتن - مرگ ۴۰۴ پیش از میلاد در فریگیه) سیاستمدار، سخنران، فرمانده جنگی آتنی و از شاگردان سقراط بود. او واپسین چهره برجسته از خاندان اشرافی آلکمیونید بود. او در نبردهای آبودوس و کوزیکوس در ۴۱۰ (پیش از میلاد) و شهربندان بیزانتیوم در ۴۰۸ پیش از میلاد شرکت داشت.