باخته

شکست‌خورده، ازدست‌رفته

برنده، پیروز

باخته. [ ت َ / ت ِ ] ( ن مف ) اسم مفعول از باختن است:
هزار کوفته دهر گشت ازو بمراد
هزار باخته چرخ گشت ازو بمرام.فرخی.- امثال:
حریف باخته با خود همیشه در جنگ است.
- باخته دل؛ کسی که دل از دست داده.
- باخته رنگ؛ کسی یا چیزی که لون اصلی خود را از دست داده. رنگ پریده.
- درباخته؛ ازدست داده. باخته:
گویند رفیقانم در عشق چه سر داری
گویم که سری دارم درباخته در پائی.سعدی ( طیبات ).و رجوع به درباخته شود.

(تِ ) (ص مف. ) ۱ - مغلوب در بازی. ۲ - شکست خورده در جنگ. ۳ - آن چه در قمار ببازند.، پاک ~ کسی که همة دار و ندار خود را باخته و دارایی خود را از دست داده باشد.

۱. شکست خورده در قمار.
۲. مغلوب در بازی.
۳. (صفت مفعولی ) از دست داده شده، ازدست رفته.
۴. بازنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): پاک باخته، مال باخته.

( اسم ) ۱ - شکست خورده در بازی مغلوب در بازی. ۲ - مغلوب در جنگ. ۳ - ( اسم ) آنچه در قمار ببازند باخت. یا پاک باخته. کسی که هم. دار و ندار خود را باخته و دارایی خود را از دست داده باشد.

مغلوب در بازی.
شکست خورده در جنگ.
آن چه در قمار ببازند.؛ پاک ~ کسی که همة دار و ندار خود را باخته و دارایی خود را از دست داده باشد.