آکوستیک

( آکوستیک ) (کُ سْ ) [ فر. ] ( اِ. ) ۱ - دانش مربوط ب ه تولید و تراگسیل و دریافت اثرهای صوتی نظیر جذب و بازتاب و شکست، صوت - شناسی (فره ). ۲ - به کارگیری عایق های صوتی در ساختمان.
(اِ کُ ) [ فر. ] (اِ. ) دانش مربوط به تولید و تراگسیل و دریافت اثرهای صوتی، نظیر جذب و بازتاب و شکست، صوت - شناسی. (فره ).

آکوستیک
[فیزیک] ← صوت شناسی

آکوستیک (فیزیک). آکوستیک (فیزیک)(acoustics)
در مفهوم کلی، علم تجربی و نظری بررسی صوت و انتقال آن و در مفهوم خاص، شاخه ای از علم برای بررسی پدیده های صوتی در فضاهای خاص، مانند اتاق ها یا سالن های تئاتر. در معماری، به علم بررسی بازتاب صوت در فضای داخلی اطلاق می شود. مهندسی آکوستیک به کنترل فنی صوت می پردازد و معماری، ساختمان سازی، بررسی روش های کنترل ارتعاشات، عایق بندیو رفع نوفهرا دربر می گیرد. همچنین، این علم به مسائلی نظیر انواع ضبطو تقویت صدا، شنواییو دریافت صدا، و سمعکها نیز می پردازد. انرژی صوتی با انتقال ارتعاشات به صورت امواج فشار منتشر می شود. این امواج در اجسام نرم، مانند پارچه و بدن انسان، جذب و از سطوح سخت، ازجمله دیوار و سقف، بازتابیده می شوند. این بازتاب ها را پژواکمی گویند. پژواک هایی که در یک تالار سخنرانی با طراحی خوب از سطوح سخت بازمی تابند، در گوش تکرار، و سرانجام محو می شوند؛ به طوری که شنونده آن ها را فقط به صورت امتداد ضعیفی از صدای اصلی دریافت می کند. پژواک هایی با وضوح زیاد مطلوب نیستند، زیرا وضوح اصوات اصلی را از بین می برند. جذب بیش از حد صوت در پارچه سبب می شود که صوت نامشخص و خفه به نظر آید. طراحی تالارها باید به گونه ای باشد که مجریان، سخنرانان یا خطیبان مذهبی بتوانند صدای خود، و در صورت تمایل به گفتگو با افراد حاضر، صدای آنان را نیز بشنوند. به همین سبب، «میرایی» بیش از حد صوت هم نامطلوب است. برای ارکسترها و تالارهای همایش باید بازتابندههای صوتی خاصی ساخت. نوفه های اضافی را می توان به روش های زیر حذف کرد: مفروش کردن کف تالار، برای جلوگیری از ارتعاش؛ عایق بندی ساختمان به کمک شیشه های دوجداره یا درخت کاری در اطراف ساختمان؛ استفاده از موسیقی ملایم به منزلۀ عطر صوتییا به کارگیری «نوفه های سفید»، مانند صدای آبشار و فواره.
آکوستیک (موسیقی). آکوستیک (موسیقی)(acoustics)
اصطلاحی برای توصیف یک ساز موسیقی که بدون کمک تمهیدها یا صداسازی های الکتریکی یا الکترونیکی نواخته می شود، مانند گیتار آکوستیک یا پیانوی آکوستیک. همچنین واژه ای است که موسیقی دانان برای مشخص کردن واکنش آوایی یک فضای بسته به کار می برند، که عامل مهمی در اجرا به شمار می رود. یک آکوستیک به اصطلاح «شفاف »، بازگشت ارتعاش محسوسی دارد، درحالی که یک آکوستیک «خشک » یا «گرفته » چندان واکنشی نشان نمی دهد.
نیز ← آکوستیک (فیزیک)

(فیزیک): شاخه‌ای از علم فیزیک که به صدا و شنوایی می‌پردازد؛ صوت‌شناسی.
دانش مربوط به تولید و تراگسیل و دریافت اثرهای صوتی نظیر جذب و بازتاب و شکست صوت.
(مواد): ورقه‌هایی از جنس آزبست، چوب‌پنبه، پشم‌شیشه، و مانند آنها، که برای جلوگیری از عبور یا بازتاب صوت روی دیوارهای یک محل نصب میشود. بکارگیری عایق‌های صوتی در ساختمان.
(فیزیک): ویژگی ساختار یک سالن تئاتر، اپرا، یا سینما از لحاظ بازتاب صوت و پژواک.

💡 ابزار اصلی ضبط او برای تمام ترانه‌های این آلبوم در درجه اول گیتار آکوستیک بود که گاهی اوقات با یک ریف گیتار برقی یا مجموعه کوچکی از درام همراه بود. فقط آخرین ترانه، با عنوان «کیوی مدداگ ۲۰/۲۰» با ابزار کامل یک گروه موسیقی همراه بود.

💡 دستگاه‌های مورد استفاده با توجه به نوع کاربردشان می‌توانند به صورت یک دستگاه کوچک قابل حمل تا یک دستگاه بزرگ ده‌ها کاناله باشند. یک حسگر منفرد به همراه ابزارهای وابسته برای کسب و اندازه‌گیری سیگنالهای آکوستیک امیشن تشکیل یک کانال آکوستیک امیشن را می‌دهد. از سیستم چندکاناله برای اهدافی نظیر موقعیت‌یابی منابع یا آزمون نواحی که برای یک حسگر منفرد خیلی بزرگ است استفاده می‌شود.

💡 تخلیه سریع انرژی از یک منبع متمرکز در درون جسم باعث ایجاد امواج الاستیک گذرا و انتشار آن‌ها در ماده می‌شود. این پدیده را آکوستیک امیشن می‌نامند. با توجه به انتشار امواج از منبع تا سطح ماده، می‌توان آن‌ها را توسط حسگرهایی ثبت کرد و از این طریق اطلاعاتی در مورد وجود و محل منبع انتشار امواج به دست آورد.

💡 استیون تایلر علاوه بر گیتار بیس و آکوستیک در نواختن چند ساز دیگر از جمله پیانو، کیبورد، پرکاشن، درامز، ویولن، فلوت، سازدهنی (هارمونیکا)، سنتور (دالسیمر) و ماندولین مهارت دارد.

💡 یکی از فن‌آوری‌های لینگدورف، ویژگی اندازه‌گیری و تصحیح آکوستیک اتاق، روم‌پرفکت است. با استفاده از این ویژگی، سیستم صوتی صدا را تصحیح می‌کند تا با محیط سازگار شود و صدای بهینه را در دو حالت ارائه دهد. یک حالت روی یک مکان واحد در اتاق تمرکز می‌کند و در نتیجه صدای بهتری برای شنونده ایجاد می‌کند؛ حالت دیگر روی مکان خاصی تمرکز نمی‌کند، اما صدا را بهینه می‌کند تا در هر نقطه از اتاق یکسان باشد.