برگریز

برگ ریز. [ ب َ ] ( نف مرکب ) برگ ریزنده. برگ ریزان. در حال برگ ریختن

۱. (زیست شناسی ) گیاهی که در زمستان برگ های آن ها می ریزد و در بهار دوباره سبز می شود.
۲. (اسم ) پاییز، خزان.

( اسم ) زمانی که برگهای درختان بزمین فرو ریزد خزان پاییز.

بَرگ ریز (deciduous)
ویژگی درختان و درختچه هایی که برگ های خود را در پایان فصل رشد یا درخلال فصل خشک به منظور کاهش تعرق (خروج آب از راه تبخیر) از دست می دهند. اغلب درختان برگ ریز (خزان کننده) به نهان دانگان، گیاهانی که در آن ها دانه درون تخمدان محصور است، تعلق دارند. اصطلاح برگ ریز گاهی به معنای گیاهان نهان دانه نیز به کار می رود، اگرچه بسیاری از آن ها، به ویژه گیاهان مناطق گرمسیری، همیشه سبزند. چند گیاه از بازدانگان، که در آن ها دانه برهنه است و درون تخمدان محصور نیست، مانند کاج اروپایی، برگ ریزند. به این سبب، اخیراً واژۀ برگ پهن را به جای واژۀ برگ ریز یا خزان کننده به کار می برند. بلوط و راش از درختان برگ ریزند.

💡 دشتهای مشرف به سواحل شمال و تفرجگاه‌های تابستانی آن، جزو حاصلخیزترین مناطق سوئد به‌شمار می‌روند. درختان برگریز به ویژه راش، متعلق به بخشهایی جنوبی بوده و درختان مخروطی در شمال این استان یافت می‌شوند.

💡 برگریز ناخن تدبیر شد، دل وا نشد این گره در کار ما مپسند یارب بیش ازین

💡 جمعی که در مقام توکل ستاده اند در برگریز شکوه ز جوش ثمر کنند

💡 جنگل‌های باران‌خیز استوایی جنگل‌های حاره‌ای مرطوبی هستند که درختان نیمه-برگریز آن در نه کشور آفریقایی توزیع شده‌است. مؤسسهٔ پژوهش‌های دریایی ثبت دمایی مربوط به ۷۰۰۰۰۰ سال پیش را رهبری کرد.

💡 در شمال محدودهٔ شهرداری، زمین عمدتاً بین تخته سنگهای جنگلی و پوشیده از خلنگ مدفون شده‌است. این جنگل عمدتاً جنگلی از درختان خودروی برگریز و تعدادی صنوبرهای کاشته شده‌است. در جزیرهٔ اُومبو، جنگل کاج طبیعی وجود دارد.