آنژین

( آنژین ) [ فر. ] ( اِ. ) گلو درد چرکی که با تب همراه است.

( آنژین ) نوعی بیماری که با درد، ورم گلو، سرخ شدن و تورم لوزه ها، زکام، سردرد شدید، تب، درد استخوان، و کوفتگی بدن همراه است.
* آنژین صدری: (پزشکی ) حملۀ شدید و موقتی قلبی به سبب نرسیدن خون به عضلات قلب در هنگام هیجان رخ می دهد.

( آنژین ) ( اسم ) دردگلو ورم گلو تورم لوزتین وجع حلق.
ورم گلو، دردگلووتورم لوزتین دراثرسرماخوردگی، معالجه آن باغرغره داروهای ضدعفونی حلق وگلواست

آنژین. آنْژین (angina)
(یا: آنژین صدری۱، درد قلبی) درد شدید در ناحیۀ قفسۀ سینه، به علت اختلال در خون رسانی به عضلۀ قلب براثر تنگ شدن یکی از سرخرگ های اکلیلی۲ (کرونری). با درد، ضعف، و اشکال در تنفس همراه است. با دارو یا جراحی بای پس۳ درمان می شود.

(پزشکی): بیماری آماس و التهاب حلق، که با درد، قرمزیِ حلق، و تب همراه است.
گلودرد چرکی که با تب همراه است.

💡 درد ناحیه سینه می‌تواند بدون مقدمه ایجاد شود و همچنین آنژین پایداری که حتی در حالت استراحت توسط شخص حس شود، آنژین حالت ناپایدار به خود گرفته‌است.

💡 به‌طور معمول، درد قفسه سینه ناشی از ایسکمی، آنژین ناپایدار یا سکته قلبی، با استفاده از نیتروگلیسیرین کاهش می‌یابد، اما نیتروگلیسیرین همچنین ممکن است درد قفسه سینه ناشی از دلایل غیر قلبی را نیز تسکین دهد.

💡 بیشتر سویه‌های استرپتوکوک آنژینوسوس، از گلوکز، استوئین را تولید می‌کنند. آن‌ها لاکتوز، ترهالوز، سالیسین و سوکروز را تخمیر می‌کنند و آرژنین و اسکولین را هیدرولیز می‌نمایند. دی‌اکسید کربن رشد باکتری را افزایش می‌دهد. این باکتری ممکن است بتا همولیتیک یا غیر همولیتیک باشد. برخی نیز ممکن است آلفا همولیتیک باشند.

💡 استرهای نیترات ایزوسورباید دی نیترات (ایزوردیل) و ایزوسورباید مونو نیترات (ایمدور، ایزمو، مونوکت) در بدن به نیتریک اسید تبدیل می‌شوند که نقش گشادکنندگی رگ‌ها را دارد. در پزشکی از این استرها به عنوان دارو برای درمان آنژین صدری (بیماری سرخرگ کرونری) استفاده می‌شود.

💡 بعضی عوامل خطرساز پیدایش آنژین سن بالا، جنسیت با درصد بالای بروز در مردان، یائسگی، سابقه‌خانوادگی آنژین، دیابت، مصرف دخانیات، کلسترول بالا (هایپرکلسترولمی)، افزایش لحظه‌ای یا زیادی فشار خون مزمن، چاقی، کمی تحرک و فعالیت بدنی و استرس می‌باشند.

💡 درد در این نوع آنژین نیز به علت وجود انسداد و تنگی پلاکتی درون کرونر است ولی شکسته شدن پلاک‌های درون کرونر و ایجاد میکروآمبولی می‌تواند منجر به انسدادهای دیگری شود. درمان و دخالت‌های پزشکی و پیگیری آنژین ناپایدار همان است که در آنژین پایدار وجود دارد.