برومندی

برومندی (یا برومند بودن) به معنای جوانمردی، شجاعت، و رفتار نیکو در برابر دیگران است. این واژه به صفات مثبت انسانی اشاره دارد و به معنای داشتن روحیه‌ای بزرگ و جوانمردانه است. برومندی شامل ویژگی‌هایی نظیر صداقت، انصاف، وفاداری، و ایثار است.

در فرهنگ‌های مختلف، برومندی به عنوان یکی از ارزش‌های اخلاقی و اجتماعی شناخته می‌شود و در ادبیات و هنر نیز به وفور مورد اشاره قرار می‌گیرد. این مفهوم می‌تواند در زمینه‌های مختلفی مانند دوستی، عشق، و خدمت به دیگران تجلی پیدا کند و به عنوان معیاری برای سنجش رفتارهای انسانی مورد استفاده قرار گیرد.

در نهایت، برومندی به عنوان یک ویژگی مثبت انسانی، به تأثیرات فرد بر جامعه و روابط اجتماعی نیز اشاره دارد و می‌تواند به ترویج همبستگی و همکاری میان افراد کمک کند.

مترادف‌ها

توانمندی، شایستگی

متضادها

ضعف، ناتوانی، بزدلی، سستی

لغت نامه دهخدا

برومندی. [ ب َ م َ ] ( حامص مرکب ) برومند بودن. باروری. بارداری

فرهنگ معین

( ~. ) (اِمص. ) ۱ - بارداری، ثمر داشتن. ۲ - تمتع.

فرهنگ فارسی

آبرومندی

جمله سازی با برومندی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 هست از فیض قدوم شهریار نوجوان این برومندی که در خاک دیار اشرف است

💡 زرست مایه خوشحالی و برومندی که روی گل بود از خرده در گلستان سرخ

💡 نیست امید برومندی ز خال نوخطان حاصلش افسوس باشد دانه را چون زنگ زد

💡 برومندی در مدیریت بحران و توانایی اتخاذ تصمیمات درست در شرایط سخت، از ویژگی‌های اصلی یک رهبر موفق در سازمان‌های بزرگ و پیچیده است.

💡 او با برومندی تمام توان خود را به کار گرفت تا بتواند پروژه را در موعد مقرر و با بالاترین کیفیت ممکن به پایان برساند.

💡 یکی از عوامل اصلی موفقیت در رقابت‌های ورزشی، برومندی جسمانی در کنار آمادگی ذهنی و تمرینات مداوم برای رسیدن به سطح استانداردهای جهانی است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران