بردنی

بردنی. [ ب ُ دَ ] ( ص لیاقت ) قابل بردن. قابل حمل:
شتروار سیصد ز گستردنی
ز چیزی که بد شاه را بردنی.فردوسی.ز چیزی که در گنج بد بردنی
ز پوشیدنیها و گستردنی.فردوسی.به اندازه هریکی چیز داد
بپوشیدشان بردنی نیز داد.نظامی.

قابل بردن قابل حمل.

💡 جز نقش نابکار «‌زر» آن‌ هم ز دست غیر دیگر نقوششان همه از یاد بردنی است

💡 او گمان دارد که ایران بردنی است همچو شیره، سرزمینی خوردنی است

💡 تا در غم نوشیدنی و خوردنی‌ای هرگز مبر این گمٰان که جان بردنی‌ای

💡 دست در آستینش‌، دل بردنی نهان داشت امروزش از کف ناز آن بهله را حنا برد

💡 فیض بهار لغزش مستانه بردنی‌ست در شیشه‌های آبله میکن گلاب را