بحار

بحار. [ ب ِ ] ( ع اِ ) ج ِ بحر. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). ج ِ بحر. دریاها. ( غیاث اللغات ):
به زاد و بود وطن کرد زانکه خون خواهد
که قطره گردد و درآید او بسوی بحار.؟ ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 278 ).می کشاندشان سوی کسب و شکار
می کشدشان سوی کانها و بحار.مولوی.خود دست و پای فهم و بلاغت کجا رسد
تا در بحار وصف جلالت کند شنا.سعدی.|| ( اِخ ) موضعی است. و آن را به ضم باء نیز گویند. || ج ِ بحرة. ( منتهی الارب ). رجوع به بحرة و رجوع به بحر شود.
- بحارالانوار؛ نام کتابی عظیم از مجلسی فقیه دوران صفوی. و رجوع به بحر و همچنین رجوع به مجلسی شود.
- بحار اوامر؛ فرمانهائی که در همه اطراف و اکناف مملکت مجری باشد. ( ناظم الاطباء ).
- بحار بحریه؛ دریاهای طوفانی شده. ( ناظم الاطباء ).
- ذوبحار؛ کوهی یا زمینی نرم که گرداگرد آن کوهها واقع باشند. ( ناظم الاطباء ).
بحار. [ ب َح ْ حا ] ( ع اِ ) کشتی بان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ملاح.
بحار. [ ب ُ ] ( ع اِ ) دریاگرفتگی. ( یادداشت مؤلف ).

(بِ ) [ ع. ] ( اِ. ) جِ بحر، دریاها.

= بحر

دریاها، جمع بحر
( اسم ) جمع بحر دریاها.
دریا گرفتگی.

جِ بحر؛ دریاها.

💡 کمینه مایه ای از جود او سحاب بحار کهینه پایه ای از قدر او شهاب و سهی

💡 او هم چنین دیوان اشعاری به نام «سفائن البحار» دارد که در این دیوان قصیده‌ای بیش از پانصد بیت بدون الف موجود است.

💡 روا بود که نخست آسمان پدید آمد که او قویتر و آنگه زمین و کوه و بحار؟

💡 گردد چو موج زن کف دریا عطای او بر سر زند ز پنجهٔ مرجان، بحار دست

💡 بحار الأنوار:المبسوط، قد أکثر فیه الفروع الفقهیة و فیه من دقائق الأفکار ما لم یحوه غیره.

💡 چه قطره بود که از ابر مرحمت بارید که گشت جاری از آنقطره صد هزار بحار