اکذب

اکذب. [ اَ ذَ ] ( ع ن تف ) دروغگوتر. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). دروغگوتر:
- امثال:
اکذب من اخیذالدیلم.
اکذب من الاخیذالصبحان.
اکذب من اسیرالسند.
اکذب من جحینه.
اکذب من السالیه
اکذب من سجاح.
اکذب من شیخ الغریب.
اکذب من صبی.
اکذب من صنع.
اکذب من فاخته.
اکذب من قیس بن عاصم.
اکذب من المهلب.
اکذب من یلمع.
اکذب من مجرب. ( یادداشت مؤلف ). کاذب تر. || دروغ تر. امین: احسن الشعر امینه و اعذبه اکذبه. ( یادداشت مؤلف ): احسن الشعر اکذبه. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 222 ).
در شعر مپیچ و در فن او
چون اکذب اوست احسن او.نظامی.

(اَ ذَ ) [ ع. ] (ص تف. ) کاذب تر، دروغگوتر.

۱. دروغ تر.
۲. دروغ گوتر.

کاذب تر، دروغگو

💡 و فی الآیة تقدیم و تأخیر. تقدیره: وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ احد «کُفُواً». قال مقاتل: قال مشرکو العرب: الملائکة بنات اللَّه «و قالت الیهود عزیر ابن اللَّه و قالت النّصاری: المسیح ابن اللَّه» فاکذبهم اللَّه و نفی عن ذاته الولادة و المثل.

💡 معنی دیگر گفته‌اند از ابن عباس فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ ای ادعوا بالموت علی اکذب الفریقین جهودان را میگوید اگر چنانست که شما می‌گویید پس دعا کنید تا از هر دو فریق آن یکی که دروغ زن است وی را مرگ برسد فابوا ذلک نکردند و سروا زدند که دروغ زنان ایشان بودند و خود میدانستند.

💡 شد فاوحی بر کمال او گواه ماکذب آمد دلش را از اله

💡 محمل صدق است و کذب شعر که گفتند اعذب شعر آن بود که باشد اکذب

💡 و این مهتر راست گفته بود که درین پادشاه این همه بود و زیادت، و شعر درو نیکو آمدی‌ و حاجت نیامدی که بدانکه گفته‌اند: احسن الشّعر اکذبه‌ دروغی بایستی گفتن.