اولوالعزم

( ~. عَ ) [ ع. ] (ص مر. ) مردمان با عزم، صاحبان عزم و اراده.

مردمان باعزم، کسانی که دارای صبر و کوشش و ثبات هستند. &delta، برگرفته از آیۀ: فاصبر کما صَبَر اولوالعزم من الرسل... (احقاف: ۳۵ ).

[ویکی شیعه] اولو العزم به معنی صاحبان عزم. به چند تن از پیامبران الهی، اولوالعزم می گویند. برای کلمه عزم معانی متعددی از جمله تصمیم، اراده و عهد ذکر کرده اند. تعبیر اولوالعزم یک بار در قرآن کریم در سوره احقاف به کار رفته است: «فَاصْبِرْ کما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُل»: پس همان گونه که پیامبران اولوالعزم صبر کردند، صبر کن (احقاف: ۳۵).
در اینکه اولوالعزم چه کسانی هستند و آیا دارای رسالت جهانی هستند یا رسالت ایشان محدود است، دیدگاه های مختلفی ارائه شده است. نظر مشهور این است منظور از این اصطلاح پنج پیامبر صاحب شریعت، حضرات نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمد علیهم السلام هستند.

مردمان با عزم، صاحبان عزم و اراده.

💡 به انبیای اولوالعزم خاصه پاد شهی که راند رخش عزیمت بر اوج او ادنا

💡 دیده که نقدهای اولوالعزم ده یکی است آموخته ز مکتب حق علم کیمیا

💡 گه بر سر شاهان اولوالعزم امیری گه بر در سلطان اولی الامر گدائی

💡 مراد شاه اولوالعزم ازو مختص شد چنین بود اثر علم یا اولوالالباب

💡 کافی الوری هادی السبل ختم اولوالعزم از رسل مشکل گشای جزو و کل فرمانروای انس و جان