اهتدا

(اِ تِ ) [ ع. اهتداء ] (مص ل. ) راه یافتن، هدایت شدن.

هدایت شدن، راه راست یافتن.

(مصدر ) راه یافتن راه راست گرفتن راه بردن هدایت شدن.

اهتداء
راه یافتن، هدایت شدن.

💡 وَ إِنَّهُ لَهُدیً وَ رَحْمَةٌ ای و انّ القران لهدی من الضلالة و رحمة من العذاب لمن آمن به و عمل بما امر فیه. و انّما خصّهم به لاختصاصهم بالاهتداء و الانتفاع به، و هو نظیر قوله: وَ لا یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلَّا خَساراً.

💡 شها توئی که نفاذت در اهتدای معاد دوباره جلد غریری بر استخوان کشدا

💡 یا عکس روی تیرهٔ زنگی در آینه یا نقش پای شبهه به مرآت اهتداست

💡 هر کس که همچو فکرت جیحون ستایدت یابد ز شمع رای تو توفیق اهتدا

💡 مُشْتَعِل از جبینِ او، شمعِ سراچهٔ هُدی مُنْتَسِم از نسیمِ او، غنچهٔ باغِ اهتدا

💡 ای صاحب شریعت و ای خواجه رسل ای آسمان رفعت و خورشید اهتدا