لغت نامه دهخدا
اندیش.[ اَ ] ( نف مرخم ) در ترکیب بجای اندیشنده نشیند. ( از یادداشت مؤلف ). پندارنده و اندیشه کننده و نگرنده و تفکرکننده و تأمل کننده و همیشه بطور ترکیب استعمال میگردد مانند خیراندیش... ( ناظم الاطباء ). فکرکننده به معنی فاعل و این اکثربترکیب می آید چنانکه پس اندیش... ( آنندراج ). آخراندیش، بداندیش، چاره اندیش، خیال اندیش، خیراندیش، دوراندیش، دولت اندیش، زیرک اندیش، ستم اندیش، شراندیش، صلاح اندیش، عاقبت اندیش، عدداندیش، کج اندیش، کم اندیش، کوته اندیش، مآل اندیش، محال اندیش، مصلحت اندیش، نکواندیش، نکونامی اندیش، نیک اندیش، وفااندیش. ( یادداشت های مؤلف ). || ( اِمص ) اندیشیدن. ( ناظم الاطباء ).
