اندلسی

اندلسی. [ اَ دُ / دَ ل ُ ] ( ص نسبی ) منسوب به اندلس. رجوع به اندلس شود. || قسمی از خطوط اسلامی. ( یادداشت مؤلف ). || ( اِخ ) احمدبن محمدبن دراج اندلسی شاعر بود. رجوع به احمد... شود.

منسوب به اندلس. قسمی از خطوط اسلامی. یا احمد بن محمد بن دراج اندلسی شاعر بود.

[ویکی فقه] اندلسی (ابهام زدایی). اندلسی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابن حزم اندلسی، اِبْن ِ حَزْم، ابومحمد علی بن احمد بن سعید، فقیه، محدث، فیلسوف، عالم ادیان و مذاهب، ادیب و شاعر• ابوحیان اندلسی جیانی، محمد بن یوسف بن علی بن یوسف ابن حیّان أثیرالدین ابوحیان اندلسی جیانی (۶۵۴ـ۷۴۵ق) از بزرگان تفسیر، حدیث و ادبیات اهل سنت• سلیمان بن حسان اندلسی، ابن جلجل، سلیمان بن حسان اندلسی، ابوداوود، پزشک و گیاه داروشناس مشهور اندلسی قرن ۴ ق• محمد بن حسین زبیدی اندلسی، منسوب به زبید (بطنی از مذحج) و از علماء لغت• ابوبکر محمد بن عاصم قیسی اندلسی غرناطی، اِبْن ِ عاصِم، ابوبکر محمد بن محمد بن عاصم قیسی اندلسی غرناطی (۷۶۰-۸۲۹ق /۱۳۵۹-۱۴۲۶م)، ادیب و فقیه مالکی • ابویحیی محمد بن عاصم قیسی غرناطی، اِبْن ِ عاصِم، ابویحیی محمد بن محمد، قیسی غرناطی، قاضی، ادیب، شاعر، فقیه و محدث مالکی معاصر نصریان غرناطه
...

💡 ابراهیم بن محمد بن منذر حضرمی با کُنیهٔ ابواسحاق، شهرت‌یافته به ابن مُلکون (؟ - ۱۱۸۶م) زبان‌شناس نحوی و نویسنده عربی اندلسی در سدهٔ ششم هجری بود. از اهالی اشبیلیه ( سویل امروزی ) بود. ایضاح المنهج، شرح الجمل، النکت علی التبصرة للصیمری از آثار اوست.

💡 ابراهیم بن محمد بن حسین اموی با کُنیهٔ ابواسحاق، شهرت‌یافته به ابنِ شِنظیر (۹۶۳ - ۱۰۱۱ م) محدث، تاریخ‌نگار اندلسی و فقیه مالکی از اهالی تولیدو بود. تاریخ رجال الأندلس، المدونة و المستخرجة از آثار اوست. المسند و الشیوخ دو اثر برجستهٔ اوست.

💡 ابواسحاق، ابراهیم بن مسعود تُجیبی البیری (؟ - ۱۰۶۸م) شاعر عربی اندلسی در سدهٔ پنجم هجری/یازدهم میلادی بود. خاستگاهش حصن العقاب بود در گرانادا شهرت یافت. به البیره تبعید شد. دیوانی کوچک از او به جای مانده است. شعرش به‌کلی حکمت‌آمیز و موعظه‌ای است.

💡 محمد بن شاهد الجزایری شهرت‌یافته به ابن شاهد (؟ -۱۷۹۲) شاعر و فقیه مالکی الجزایری در سدهٔ هجدهم میلادی/دوازدهم قمری بود. زادگاه و موطنش الجزیره و خاستگاهش اندلسی بود در سال ۱۷۷۸م/۱۱۹۲ق، اجازهٔ فتوا در مذهب مالکی را دریافت. اشعاری به‌ویژه در بدیعیات می‌سرود.

💡 ابن‌عباس در روایتی که به ماجرای شان نزول آیه اشاره دارد، گزارش می‌کند که عده‌ای از مسلمانان مدینه با آوردن اموال خود به نزد محمد خواستار تشکر و قدردانی از او بودند که آیه مودت نازل شد و محمد از مسلمانان خواست که در ازای هدایت و پیامبری خویش، نزدیکان او را دوست بدارند. گزارش این روایت در آثار مفسران اهل سنت مانند فخر رازی، ابن عطیه اندلسی، قرطبی و طبرسی شیعی مذهب آمده‌است.