امعاء

💡 و گردن زهره و سپرز در جگر داخل است و زهره صفرا را به خود جذب می کند و می ریزد به «امعاء» [روده]، و چون صفرا حدتی دارد امعا را می گزد و آن را می فشرد و به حرکت می آورد تا دُردی [ته نشین] کلیوس را که در معده مانده بود از مخرج غایط دفع کند و آن صفرا نیز با آن دردی دفع می شود، و زردی غایط به این سبب است.

💡 غَیْرَ ناظِرِینَ إِناهُ یعنی غیر منتظرین حین نضجه و ادراکه «انی» و «انی» لغتان مثل: الی و الی، و معا و معا، و الآناء جمعه مثل: الآلاء و الامعاء، یقال: انی الحمیم اذا انتهی حرّه، و انی ان یفعل کذا، ای حان. و فیه لغتان: انی، یأنی و آن، یئین، مثل: حان یحین.

💡 پرورش‌دیده در امعاء شَهان جَسته از بینیِ دولت بیرون

💡 نَفّاخ: هر چه در او رطوبت غریبه باشد و از حرارت بدنی تحلیل نیافته مستحیل به ریاح شده خواه در معده و امعاء، مثل: میوه‌ها، و خواه در عروق، مثل: مغزها و اکثر تخم‌ها؛ و قسم ثانی را تقویت باه است.

💡 و اما بلغم در جگر نضج می یابد و خون می گردد و بلغم همچنان که در جگر حاصل می شود در معده از طبخ اول نیز متکون می گردد و همراه کلیوس به جگر می رود، و می شود که بعضی از آن در امعاء باقی بماند و حدت صفرا آن را پاک کرده با غایط بیرون می آورد و بعضی از آن باقی با آب دهان دفع می شود و گاهی از سر فرود می آید و به سرفه و مثل آن مندفع می گردد.

💡 در متون پزشکی و کتب قدیمی، توصیفات دقیقی از ساختار امعاء و نحوه عملکرد سیستم گوارش در بدن انسان برای آموزش دانشجویان ارائه شده است.

💡 پزشک پس از معاینه دقیق بیمار، اعلام کرد که التهاب شدیدی در ناحیه امعاء مشاهده شده که نیاز به درمان فوری و مراقبت‌های ویژه دارد.

💡 برخی از داستان‌های باستانی، به مفاهیم عمیقی اشاره دارند که از سلامت امعاء و ارتباط آن با روح و روان انسان سرچشمه می‌گیرند.