الباقی یکی از نامهای خداوند در اسلام است و به معنای باقی یا جاودان است. این نام به ویژگی ابدیت و عدم فنا اشاره دارد. خداوند در قرآن کریم به عنوان موجودی توصیف میشود که هیچگاه از بین نمیرود و همواره وجود دارد.
در تفاسیر اسلامی، الباقی به این معناست که همه چیز در این دنیا فانی است، اما خداوند همواره و برای همیشه باقی است. این نام به مؤمنان یادآوری میکند که باید به امور دنیوی وابسته نباشند و به جاودانگی خداوند و زندگی پس از مرگ توجه کنند.
در دعاها و عبادات، ذکر نام الباقی میتواند به انسان آرامش و امید بدهد، زیرا نشاندهنده ثبات و ابدیت الهی است.
باده ی نوش که فانی کندت در ساقی تاز مطرب شنوی نغمه انت الباقی
شمه ای با تو گفتم و رفتم قس علی ما سمعته الباقی
فرزندش سید عبدالباقی طباطبائی میگوید: «در مدت ده سال بعد از مراجعت علامه از نجف به روستای شادآباد و بهدنبال فعالیتهای مستمر ایشان قناتها لایروبی و باغهای مخروبه تجدید خاک و اصلاح درخت شده و در عین حال چند باغ جدید احداث گردید و یک ساختمان ییلاقی هم در داخل روستا جهت سکونت تابستانی خانواده ساخته شد.»
نمونه این بنا را تالار آینه خانه نصیرالدوله در محله عودلاجان میتوان عنوان کرد که در آن بنا نیز یک بنا با متراژ حدود ۸۰ متر قرار دارد. تالار آینه خانه علاءالدوله نیز همانند تالار آینه خانه نصیرالدوله در عودلاجان، متراژی کمتر از ۱۵۰ متر دارد و الباقی زمین که یک هزار و ۵۵۰ متر مربع میشود، بایر است.
