استمتاع

استمتاع. [ اِ ت ِ تا ] ( ع مص ) برخوردار شدن. برخورداری یافتن. ( منتهی الارب ). برخوردن از چیزی. برخوردن گرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ). تمتع. منتفع شدن از: استمتعت بکذا؛ منتفع شدم بدان و برخورداری یافتم.استمتع بماله؛ برخورداری یافت بمال خود: و خردمند چگونه آرزوی چیزی کند که رنج و تعب آن بسیار باشد و انتفاع و استمتاع از آن اندک. ( کلیله و دمنه ). || طلب برخوردن از چیزی نمودن. طلب برخوردن از چیزی کردن. منفعت جستن. نفع خواستن. ( غیاث ). || عمره گزاردن با حج. ( منتهی الارب ).

(اِ تِ ) [ ع. ] ۱ - (مص م. ) بهره جُستن. ۲ - (اِمص. ) برخورداری.

۱. برخوردار شدن، بهره بردن، برخورداری.
۲. لذت بردن، کامجویی

تمتع بردن، برخوردارشدن، برخورداری یافتن، بهره جستن، برخورداری
( مصدر ) ۱ - برخورداری جستن بهره برگرفتن کام خواستن. ۲ - ( اسم ) برخورداری.

[ویکی فقه] لذّت جنسی بردن را استمتاع گویند و از این عنوان در باب نکاح و به مناسبت در باب های طهارت، صوم، اعتکاف، حج، تجارت و حدود نیز سخن رفته است.
استمتاع به معنای لذّت بردن جنسی از راه مشروع یا نامشروع با آمیزش، بوسیدن، نگاه کردن، لمس نمودن و مانند این ها است.
اقسام استمتاع
استمتاع به طور کلّی دو قسم است:۱. استمتاع حلال۲. استمتاع حرام
← استمتاع حلال
از جمله حقوق شوهر بر زن، حق استمتاع است و در صورت تعارض آن با دیگر حقوق و تکالیف، حق استمتاع مقدّم است.بنابراین، زن بدون اذن شوهر نمی تواند کاری انجام دهد که با این حق منافات داشته باشد مانند اجیر شدن برای شیر دادن، خروج از منزل و انجام حج و روزۀ مستحبی، مگر آن که محذور شرعی از استمتاع، همچون ترک واجب و انجام حرام یا عقلی چون بیماری وجود داشته باشد.
آثار استمتاع
...
[ویکی شیعه] اِستِمتاع، لذت جنسی مشروع یا نامشروع، از طریق آمیزش، بوسیدن، نگاه کردن، لمس و مانند اینها. از این عنوان در باب نکاح و به مناسبت در باب های طهارت، صوم، اعتکاف، حج، تجارت و حدود نیز سخن رفته است.
استمتاع، واژه ای عربی از مادّه «م ت ع» و این ماده به معنای منفعت و لذت بردن از چیزی است. بدین ترتیب، استمتاع از باب استفعال به معنای طلب کردن و پی جستن منفعت و لذت است.
استمتاع در اصطلاح شرعی، عبارت است از نزدیکی جنسی یا هر گونه کاری مانند نگاه کردن و یا لمسِ انسان و حیوان به قصد لذت جنسی.

بهره جُستن.
برخوردا

💡 این نوع از ازدواج خاص مذهب شیعه است و فقهای امامیه آن را بر اساس آیه ۲۴ سوره نساء صحیح می‌دانند که در آن آمده‌است: «مهر و کابین آن زنان را که از آنان بهره‌مند شده‌اید به عنوان واجب بپردازید» اما فقهای عامه آن را نمی‌پذیرند و معتقدند این آیه در مورد استمتاع در ازدواج دائم است.

💡 دیگر قسم آنست که درین جهان ازو آسایش است و راحت و در آن جهان رنج و محنت و آن نعمت و زینت دنیاست و استمتاع بآن، هر چه جاهلانند آن را نعمت شمرند و عاقلان آن را بلاء و عقوبت دانند، و یشهد لذلک قوله: «فَلا تُعْجِبْکَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ بِها فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا» مثال این عسل است که درو زهر بود، جاهل ظاهر آن بیند، نعمت شمارد، و عاقل تعبیه آن شناسد، بلا داند.