ارغش

ارغش. [ اَ غ َ ] ( اِخ ) ابن شهراکیم، از خاندان ملوک رستمدار. ( حبط ج 2 ص 104 ).
ارغش. [ ] ( اِخ ) ( امیر... )از امرای ملکشاه سلجوقی که بدست عبدالرحمن خراسانی ( از پیروان حسن صباح ) به سال 488 هَ. ق. کشته شد.
ارغش. [ اَ غ َ ] ( اِخ ) وهادان ( فرهادون ). جدّ آل زیار و حاکم گیلان بزمان کیخسرو. خاندان او اغلب در گیلان میزیستند و گاه حکومت آن ناحیت از دست ایشان به در میشد. ( سفرنامه مازندران و استراباد رابینو ص 141 ). و رجوع به حبط ج 1 ص 354 شود.

جد آل زیار و حاکم گیلان بزمان کیخسرو

اسم: ارغش (پسر) (ترکی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: arghash) (فارسی: ارغش) (انگلیسی: arghash)
معنی: تاجر یا تجار سیار، از امرای ملکشاه سلجوقی

ارغش (جمع ارغش‌ها)
فرزندان زیاد

💡 کرد باید خان ومانش را وداع فارغش باید شد از باغ وضیاع

💡 در حلقه عشق هر که را جا کردند دل فارغش از معاد و مبدا کردند

💡 خدایا حرمت مردان ز دنیا فارغش گردان از آن گر فارغستی او ز پیش من چه کم بودی

💡 نفس را کردی چه فانی زین مواد فارغش کردی ز امراض و فساد

💡 یافته‌ام از همه بس فارغش پس همه را کرده ضمان دیده‌ام

💡 دریغ حنجر مشکل‌گشای فضل‌نمای که فارغش ز سؤال و جواب می‌بینم